Ο Αλί Ακμπάρ, ο τελευταίος εφημεριδοπώλης του Παρισιού, τιμήθηκε με το παράσημο του Ιππότη

Ο Αλί Ακμπάρ, ο τελευταίος εφημεριδοπώλης του Παρισιού, τιμήθηκε με το παράσημο του Ιππότη

Ο Αλί Ακμπάρ φωνάζει τα πρωινά στο Σεν Ζερμέν εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια. Περνάει ανάμεσα σε τραπέζια καφέ και βιαστικούς πεζούς, πουλώντας εφημερίδες όπως χθες. Στα 73 του, έγινε ο τελευταίος ενεργός εφημεριδοπώλης στην Γαλλία, και χθες ο Εμανουέλ Μακρόν του έδωσε τον τίτλο Ιππότη του Εθνικού Τάγματος Αξίας στο Μέγαρο των Ηλυσίων.

Ο Μακρόν τον είπε «πιο Γάλλο από τους Γάλλους». Η φωνή του Ακμπάρ ακούγεται στα καφέ του έκτου διαμερίσματος, φέρνοντας εφημερίδες σε μια γειτονιά που αλλάζει γρήγορα. Πίσω από αυτή την εικόνα, κρύβεται ένας σκληρός δρόμος που ξεκίνησε το 1973 από το Πακιστάν.

Η διαδρομή ενός μετανάστη

Διάβηκε σύνορα μόνος του, από Αφγανιστάν και Ιράν, μετά Τουρκία και Ελλάδα, μέχρι να φτάσει στο Παρίσι. Έζησε σαν παράνομος, με φτώχεια και βαριά δουλειά, πάντα με φόβο για την επιβίωση. «Αλλά επιμείνατε», είπε ο Μακρόν στην ομιλία του, κοιτάζοντας τον Ακμπάρ.

Εφημερίδες και σταρ της πολιτικής

Τα πρώτα χρόνια κοιμόταν κάτω από γέφυρες και έστελνε λεφτά στην οικογένεια πίσω. Ένας Αργεντινός φοιτητής τον βοήθησε να μπει στον κόσμο των πλανόδιων εφημεριδοπωλών. Από τότε, δεν κουνήθηκε από εκεί, πουλώντας φύλλα σε πολιτικούς σαν τον Φρανσουά Ολάντ και τον Εντουάρ Φιλίπ, ακόμα και στον ίδιο τον Μακρόν όταν ήταν νέος.

Παρά την πτώση των εντύπων εφημερίδων, ο Ακμπάρ μεγάλωσε πέντε παιδιά και έμεινε πιστός στη δουλειά του. Τώρα πουλάει λίγα φύλλα Le Monde κάθε μέρα, αλλά δεν σκέφτεται να τα παρατήσει. Η βράβευση δούλεψε σαν «βάλσαμο» για τις πληγές της ζωής του, όπως είπε στο Franceinfo.

Με χιούμορ, πρόσθεσε ότι η σύνταξη μπορεί να περιμένει: «Θα περιμένει μέχρι το νεκροταφείο». Η ιστορία του θυμίζει πώς ένας μετανάστης έγινε σύμβολο μιας πόλης που αγαπά τις παραδόσεις της.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ