Η Κεφαλονιά πενθεί βαριά για τη Μαρία Λαδά, τη 67χρονη που έφυγε από τη ζωή μετά από σοβαρό τραυματισμό στο Διεθνές Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος». Είχε πάει στην πρωτεύουσα για να μιλήσει σε συνέδριο για σπάνιες ασθένειες. Ως άτομο με αναπηρία, αγωνιζόταν χρόνια για τα δικαιώματα των ΑμεΑ και ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης «Υπερίων».
Το δυστύχημα στο αεροδρόμιο και η μάχη της
Όλα ξεκίνησαν όταν η Μαρία Λαδά κατέβηκε από το αεροπλάνο. Χρησιμοποιούσε ειδικό όχημα για ΑμεΑ, αλλά η ράμπα δεν κάθισε σωστά, άφησε κενό. Αντί να φωνάξουν μηχανικό, δοκίμασαν να την μετακινήσουν με τα χέρια – έπεσε μαζί με τον εργάτη, χτύπησε στο στήθος.
Μεταφέρθηκε βιαστικά στο ιατρείο του αεροδρομίου και μετά με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς. Οι γιατροί πάλεψαν, μα εκείνη έφυγε κοντά στα μεσάνυχτα από εσωτερική αιμορραγία. Συγκλονίζει η φράση της όταν τη ρώτησαν για δικαστήριο: «Αφήστε πρώτα να δω την υγεία μου και μετά βλέπουμε».
Η Σοφία Μαροπούλου Ζαφειράτου, πρόεδρος του «Υπερίων», μίλησε για όσα έμαθε από την οικογένεια.
Η απώλεια και οι φωνές για ευθύνες
Η Μαρία έπασχε από σπάνια πάθηση, είχε κάνει πολλές εγχειρήσεις στο ΚΑΤ, μα δεν τα παρατούσε. Συμμετείχε σε δράσεις μέχρι πριν λίγες μέρες, έκανε και γυμναστική για να δυναμώσει. Για τους φίλους της, ήταν μαχήτρια ακούραστη.
Ο αερολιμένας εξέδωσε ανακοίνωση με συλλυπητήρια, λέει ότι το μηχάνημα το χειρίζεται εξωτερική εταιρεία και ξεκίνησε έρευνα με τις αρχές. Μα η Ένωση «Υπερίων» βλέπει το θέμα αλλιώς, το καλεί καμπανάκι για ευθύνη. Η προσβασιμότητα δεν είναι χαρτούρα, είναι θέμα ζωής.
Θέτουν τρία ερωτήματα δημόσια: Πόσο ασφαλείς είναι οι υποδομές για τα άτομα με αναπηρία; Πόσο ελέγχονται οι κανόνες προσβασιμότητας συστηματικά; Ποιος παίρνει την ευθύνη όταν λείπουν και χάνονται ζωές;
Δεσμεύονται να συνεχίσουν τον αγώνα στο όνομά της, για καλύτερες μετακινήσεις και ελέγχους. Η υπόθεση ερευνάται ακόμα. Στην Κεφαλονιά και στους κύκλους των ΑμεΑ, όλοι περιμένουν απαντήσεις – αυτό δεν ήταν απλό ατύχημα.
