Ο Θανάσης Βισκαδουράκης άνοιξε την καρδιά του σε μια συνέντευξη στην εκπομπή Buongiorno, μιλώντας για πρώτη φορά για τις σκληρές στιγμές της παιδικής του ηλικίας. Ο ηθοποιός, που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, μοιράστηκε πόσο θέλει να δείξει στον εννιάχρονο γιο του Ιερώνυμο το μέρος που πέρασε τα πρώτα του χρόνια. Αυτή η ιστορία βγαίνει από μέσα του σαν κάτι που τον βαραίνει χρόνια.
Δύσκολα χρόνια χωρίς οικογένεια
Μεγάλωσε μακριά από γονείς και αδέρφια, και τα γνώρισε όλα μόνο στα 18 του. «Μεγάλωσα στο ορφανοτροφείο, δεν γνώρισα τα αδέρφια μου, εκείνα τα παιδιά ξέρω για αδέρφια μου… Στο ορφανοτροφείο πήγα στα 4,5-5 και στα 18 συνάντησα τον πατέρα μου και τα αδέρφια μου. Εγώ τότε ζούσα λίγο δύσκολα σε έναν δύσκολο χώρο, ήμουν ένα παιδί απομονωμένο», είπε ο Βισκαδουράκης. Ήταν παιδί μόνος του σε έναν κόσμο που δεν έδινε πολλά περιθώρια.
Ο πατέρας του τον άφηνε να φάει στο σπίτι μόνο κάποιες φορές, πάντα με γραβάτα – σαν να μην ήταν ποτέ πραγματικά μέλος της οικογένειας. «Ο πατέρας μου όσες φορές με άφησε να φάω στο σπίτι του, φορούσε γραβάτα. Δεν έχω κλειδί για το πατρικό μου σπίτι… Θεωρώ ότι το έκανε εξ ανάγκης», εξομολογήθηκε. Ακόμα και τώρα, βλέπει εκείνη την αλλαγή σαν κάτι που έγινε από ανάγκη, όχι από αγάπη.
Η στιγμή που έγινε πατέρας
Όταν ο γιος του έγινε εννιά, ο Βισκαδουράκης ένιωσε το ωραιότερο δώρο της ζωής του. «Ο γιος μου έγινε 9 χρονών. Νομίζω είναι το ωραιότερο δώρο που μου έχει κάνει η ζωή. Τον ονόμασα Ιερώνυμο, γιατί είμαι δίπλα στον μακαριώτατο από το 1975.… Θέλω να πάω τον γιο μου στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσα. Να δει πώς ήταν μικρός ο Θανασάκης και πώς έφτασε εδώ που μαζί με την Κατερίνα έφερε αυτό το όμορφο παιδί», δήλωσε. Με την Κατερίνα έφτιαξαν μια δική τους οικογένεια, μακριά από εκείνες τις παλιές σκιές.
Πρώτη φορά είπε «μπαμπάς» στη ζωή του όταν ο Ιερώνυμος τον φώναξε έτσι – και εκείνη τη στιγμή δάκρυσε. «Δεν έχω πει ποτέ τη λέξη “μπαμπάς” στη ζωή μου. Ήταν η πρώτη φορά που έκλαψα όταν ο γιος μου με είπε “μπαμπά”. Δεν έκλαψα ούτε στην κηδεία του πατέρα μου. Έκλαψα στον γάμο και στη βάπτιση». Αυτή η κουβέντα βγήκε σε μια Τρίτη, 13 Ιανουαρίου, και δείχνει πόσο βαθιά έχουν χαραχτεί όλα μέσα του.