Ο Τάσος Χαλκιάς άνοιξε την καρδιά του σε μια εκπομπή, μιλώντας για τα παιδικά του χρόνια και την αυστηρή σχέση με τον πατέρα του. Δεν δίστασε να θυμηθεί χτυπήματα και σωματική τιμωρία, αλλά τα βάφτισε πράξεις από αγάπη. Στην Happy Day, εξήγησε πώς η εποχή εκείνη και η κούραση των γονιών δικαιολογούσαν τέτοια μέτρα.

Η εξομολόγηση για το ξύλο από τον πατέρα

«Πυρήνας του ταλέντου μου είναι ο πόνος, παντός είδους. Ο πρωταρχικός πόνος που ένιωσα ήταν κυρίως σωματικός και προερχόταν από το ξύλο που έτρωγα από τον πατέρα μου. Αλλά για να μην παρεξηγηθώ, δικαίως το έτρωγα. Όταν έτρωγα μία γερή μπουνιά στο πρόσωπο, πονούσα, παιδί ήμουν, 15-16 χρονών. Ήταν μία εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Κάποιοι επιμένουν “άρα κακοποιηθήκατε”. Όχι, δεν κακοποιήθηκα καθόλου, έφαγα το ξύλο που μου έπρεπε. Εκείνη την εποχή δεν ήταν εύκολο να γυρίζεις μετά από 16 ώρες δουλειά, να κοιμάσαι τέσσερις ώρες και μετά να φύγεις πάλι για άλλες 16 ώρες δουλειάς μέσα στη μουτζούρα, μέσα στα πλοία και τα καράβια και να ακούς και τη μαμά να λέει “ο Τασούλης έκανε πάλι αυτό”. Μπορεί ο πατέρας να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα; Πάρε μία από εδώ, πάρε και μία από εκεί για να μην το ξανακάνεις», είπε ο ηθοποιός. Δεν νιώθει τραύμα από αυτά. Βλέπει μόνο πώς τον έφτιαξαν χαρακτήρα.

Κάποιοι τον κατηγορούν για κακοποίηση, μα εκείνος το αρνείται. Η δουλειά του πατέρα στα πλοία τον κρατούσε μακριά, έτσι τα χτυπήματα γίνονταν γρήγορη λύση. Σήμερα, βέβαια, τα πράγματα άλλαξαν.

Γιατί δεν χτυπάει τα δικά του παιδιά

Εκεί που γύρισε η κουβέντα, ρώτησαν γιατί δεν ακολούθησε το ίδιο ως πατέρας. «Εγώ δούλευα με άλλες συνθήκες πάνω στην οικογένειά μου και από σκέψη αλλά και από την εποχή», απάντησε απλά. Άλλαξε εποχή, άλλαξε και η προσέγγιση.

Θυμήθηκε μια ιστορία από το σχολείο που του έδειξε την αγάπη πίσω από τα χτυπήματα. «Όταν με χτύπησε ο δάσκαλος στο σχολείο, τον έπιασε ο πατέρας μου στο καφενείο και του είπε “αυτόν εδώ, τον δέρνω μόνο εγώ. Μην ξαναβάλεις χέρι πάνω του γιατί θα σε πάρει ο διάολος”. Και τότε κατάλαβα ότι ο πατέρας μου από αγάπη με βαράει. Άρα, λοιπόν, δεν είμαι κακοποιημένος. Μια χαρά τις έφαγα και σε καλό μου βγήκε», δήλωσε. Αυτή η στιγμή του έμεινε, σαν απόδειξη. Δεν μετανιώνει τίποτα από εκείνα τα χρόνια.