Η Αγγελική Ηλιάδη άνοιξε την καρδιά της στο Πρωινό, μιλώντας για τα δύσκολα που περνάει ο χώρος της μουσικής. Έκανε λόγο για εμπόδια και τρικλοποδιές από συναδέλφους, χωρίς να διστάσει να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Και κάπου εκεί, έφερε και την πίστη της στο προσκήνιο, σαν βράχο που την κρατάει όρθια.
Ανταγωνισμός και εμπόδια από συναδέλφους
Θυμήθηκε παλιές καλές δουλειές, αλλά και στιγμές που της έβαλαν stick. “όρια βάζω, αλλά γενικά σαν άνθρωπος πια, θέλω να είμαι και λίγο ευέλικτη, να μην είμαι απόλυτη. Περισσότερο όσον αφορά τη ζωή μου θα έλεγα ότι ήμουν απόλυτη. Όσον αφορά τις συνεργασίες μου, τις 9 από τις 10 φορές, όλες οι συνεργασίες μου ήτανε πολύ καλές. Και στα χρόνια, μέσα στην πορεία μου, συνέβη πάρα πολλές φορές και να μου βάλουν εμπόδια και τρικλοποδιές, αλλά μην ξεχνάς ότι είχα και τη γιαγιά μου, η οποία με συμβούλευε πάντα και σαν με είχε προετοιμάσει για το πού πάω. Έτυχε όμως να βιώσω έτσι ανταγωνισμό και κόμπλεξ από άντρες συναδέλφους. Να μην κατηγορούμε τη νύχτα για τα πάντα, όλα έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους”.
Μια φορά έγινε κάτι που την έκανε να νιώσει άβολα για τα καλά. Ένας τύπος, εμμονικός θαυμαστής, της έστειλε μηνύματα που δεν ήθελε να δει. “έτυχε ένας εμμονικός θαυμαστής να βρει το τηλέφωνό μου και να στέλνει μηνύματα ερωτικού τύπου. Αναγκάστηκα να αλλάξω τηλέφωνο, το πιο εύκολο”.
Η πίστη σαν δύναμη ζωής
Όταν μίλησε για τον Θεό, η φωνή της μαλάκωσε. Λέει ότι χωρίς πίστη, ο άνθρωπος μένει κενός μέσα του. “εγώ σε όλη μου τη ζωή έχω το Θεό δίπλα μου. Πάντα θα πάρω δύναμη από το Θεό και από τα παιδιά μου. Ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει πίστη δεν έχει τίποτα, είναι άδειος”.
Στον χώρο της νύχτας, όπου όλα γυρνάνε γύρω από ανθρώπους και σχέσεις, τέτοιες ιστορίες βγαίνουν συχνά στην επιφάνεια. Η Ηλιάδη, μετά από τόσα χρόνια καριέρας, ξέρει πια πώς να τα διαχειρίζεται.