Ο Μπαρνάμπας Βάργας δείχνει σίγουρος ότι η ΑΕΚ παίρνει το φετινό πρωτάθλημα. Μίλησε σε ΜΜΕ της Ουγγαρίας και περιέγραψε πώς νιώθει στην ομάδα και στην Αθήνα. Ενθουσιάστηκε από την ατμόσφαιρα στο γήπεδο και θυμήθηκε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της Ένωσης.
Η προσαρμογή στην Αθήνα και η νέα καθημερινότητα
Βρήκε γρήγορα σπίτι χάρη σε υπάλληλο της ΑΕΚ που τον βοήθησε από την πρώτη μέρα. Επέλεξε τη Βούλα, κοντά στη θάλασσα και είκοσι πέντε με τριάντα λεπτά από το προπονητικό. Του άρεσε η ησυχία και νιώθει ήδη σαν σπίτι του εκεί.
Η πόλη του φαίνεται ακόμα ξένη. Πέρασε τις πρώτες μέρες σε προπονήσεις και αγώνες, μετακινούμενος μόνο σπίτι-γήπεδο. «Η Αθήνα είναι ακόμα άγνωστη, γιατί τις πρώτες μέρες τις πέρασα σε προπονήσεις, έρχονταν αγώνες, μετακινούμουν μεταξύ του προπονητικού κέντρου και του σπιτιού μου και φυσικά γνώρισα το γήπεδο της ΑΕΚ, αλλά δεν έχω πάει συχνά στην πόλη ακόμα. Θα έρθει η ώρα και για αυτό, είμαι περίεργος, προφανώς όλοι ξέρουν πόσο όμορφη είναι, αλλά εγώ δεν το γνωρίζω ακόμη. Η αρραβωνιαστικιά μου πήγε στην Ουγγαρία μετά τις πρώτες μέρες για να κάνει κάποιες δουλειές του σπιτιού, θα επιστρέψει σύντομα και μετά θα εξερευνήσουμε την πόλη μαζί».
Εντυπώσεις από την ομάδα και αγώνες
Όλοι στην ΑΕΚ τον δέχτηκαν ζεστά από την αρχή. Μιλάνε αγγλικά μεταξύ τους, με κάποιους και γερμανικά, αλλά τίποτα καινούργιο γι’ αυτόν από τη Φερεντσβάρος. «Είναι υπέροχα. Όλοι με υποδέχτηκαν θερμά, μη διστάσετε να κάνετε ερωτήσεις, βοηθούν σε όλα. Η συζήτηση γίνεται στα αγγλικά, αν και υπάρχουν κάποιοι που μιλούν γερμανικά, αλλά επικοινωνούμε μαζί τους και στα αγγλικά. Αυτό δεν είναι καινούργιο, η καθημερινή ζωή ήταν έτσι στη Φερεντσβάρος, γνωριζόμαστε. Μπορείς να νιώσεις ότι έχουν μεγάλες ελπίδες για μένα, και φυσικά προσπαθώ να κάνω ό,τι μπορώ για να ανταποδώσω την εμπιστοσύνη τους με καλό παιχνίδι και γκολ. Ανεξάρτητα από αυτό, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η ενσωμάτωση – παρόλο που με υποδέχτηκαν με μεγάλη αγάπη – δεν έχει ολοκληρωθεί. Δεν είμαι ακόμα εκεί που θέλω να είμαι, αλλά είναι επίσης θέμα χρόνου, μερικοί αγώνες, και θα νιώσω απόλυτα σαν στο σπίτι μου ανάμεσα στους νέους μου συμπαίκτες».
Βλέπει ρεαλιστικό στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Μετά από τέσσερις αγώνες πρωταθλήματος και έναν κυπέλλου, βρήκε το ποδόσφαιρο εδώ πιο τεχνικό και γρήγορο από το ουγγρικό. «Η κατάκτηση του πρωταθλήματος είναι ένας ρεαλιστικός στόχος. Μπορώ να μιλήσω για τις εντυπώσεις μου μετά από τέσσερις αγώνες πρωταθλήματος και έναν κυπέλλου, η πρώτη είναι ίσως ότι το ποδόσφαιρο εδώ δεν είναι τόσο δυνατό όσο νόμιζα, το παιχνίδι είναι πιο τεχνικό, ίσως λίγο πιο γρήγορο από ό,τι στο ουγγρικό πρωτάθλημα. Ο ρυθμός του Παναθηναϊκού και ειδικά ο αγώνας στην πόλη εναντίον του Ολυμπιακού την Κυριακή ήταν πιο κοντά στον ρυθμό που βιώνεται σε διεθνείς αγώνες ή αγώνες εθνικών ομάδων. Κερδίσαμε το πρώτο, και ήμασταν πολύ κοντά στη νίκη και την Κυριακή, δεν ένιωθα ότι η ομάδα του Πειραιά ήταν τόσο καλύτερη που να μην μπορούσαμε να την προσπεράσουμε στο τέλος του πρωταθλήματος. Το σύστημα είναι διαφορετικό, τα πλέι οφ σίγουρα θα είναι συναρπαστικά, και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Ολυμπιακός νίκησε τον Άγιαξ με 2-1 στο Champions League στο Άμστερνταμ την Τετάρτη, οπότε δεν ήταν ο πιο φρέσκος, αλλά από την άλλη δείχνει ότι είναι ένας δυνατός αντίπαλος. Στο γήπεδο, ένιωθα ακόμα ότι δεν ήμασταν χειρότεροι. Το δεύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου ήταν δικό τους, το παραδέχομαι, αλλά πήραμε το προβάδισμα, και το πέναλτι που δόθηκε την τελευταία στιγμή έφερε την ισοπαλία – και αυτό ήταν προφανώς δύσκολο για όλους να το βιώσουν, ήμασταν δευτερόλεπτα μακριά από μια σημαντική επιτυχία, θα ήταν ένα σπουδαίο αποτέλεσμα να πάρουμε τους τρεις βαθμούς».
Εξασκημένος σε τέτοια σενάρια από προπονήσεις. Ο Ράζβαν Μάριν έδωσε τέλεια μπαλιά από κόρνερ, πήδηξε και έστειλε με κεφαλιά δυνατά. «Εξασκούμαστε σε αυτές τις καταστάσεις στην προπόνηση, συζητήσαμε επίσης πριν από τον αγώνα, ποιος πηγαίνει πού για κόρνερ και φάουλ. Ο Ρουμάνος Ράζβαν Μάριν έστειλε την μπάλα με φάλτσα από τα δεξιά, ένιωσα ότι αυτό θα μπορούσε να μου κάνει καλό, προσπάθησα να πηδήξω ψηλά και να στείλω την μπάλα με κεφαλιά με δύναμη, στην αριστερή πλευρά της εστίας. Όταν κοίταξα ψηλότερα, είδα ότι ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού ήταν κοντά στην μπάλα, για μια στιγμή ένιωσα ότι θα την έφτανε, ότι θα μπορούσε να την αποκρούσει, αλλά απλώς την χτύπησε ελαφρά, μπήκε – αυτό ήταν ένα πολύ καλό συναίσθημα! Περίμενα ήδη αυτό το πρώτο γκολ, και επιπλέον, στον προηγούμενο αγώνα είχα μια καλή ευκαιρία, η μπάλα ήρθε στο κεφάλι μου, ήθελα να τη στείλω στη γωνία, αλλά έφυγε άουτ. Με ενόχλησε που αστόχησα. Ήμουν κοντά στο γκολ, σε μια τέτοια κατάσταση την στέλνω γκολ με κεφαλιά εννέα φορές στις δέκα – ή και περισσότερες. Ήταν απογοητευτικό που δεν μπήκε, αλλά την Κυριακή η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι επιτέλους, μπήκε. Δεν αποδείχτηκε ένα νικητήριο γκολ, αλλά δεν πρέπει να είμαστε λυπημένοι γι’ αυτό, θα συνεχίσουμε, και από ό,τι έχω βιώσει μέχρι τώρα η ΑΕΚ μπορεί να κερδίσει το πρωτάθλημα. Υπήρξαν πολλές καθυστερήσεις, αλλά δεν μπορούσαμε να διαμαρτυρηθούμε ούτε γι’ αυτό: οι οπαδοί εδώ είναι πραγματικά τρελοί, το στάδιο… καιγόταν, το παιχνίδι χρειάστηκε να διακοπεί αρκετές φορές λόγω του καπνού, οπότε δεν μπορούσαμε να παραπονεθούμε στον διαιτητή γι’ αυτό, οι καθυστερήσεις ήταν δικαιολογημένες».
Η μεταγραφή ήρθε από ανάγκη για νέο κεφάλι. Ήθελε πρόκληση σε άλλο πρωτάθλημα, ευκαιρία για Champions League και καλά λεφτά. «Πολλοί παράγοντες. Ήθελα ένα νέο κίνητρο, ήθελα να δοκιμάσω τον εαυτό μου σε ένα άλλο πρωτάθλημα, ο πρωταθλητής Ελλάδας βρίσκεται αμέσως στην κύρια φάση του Champions League, και κατάφερα να υπογράψω με ελκυστικούς οικονομικούς όρους, θα ήταν κρίμα να το αρνηθώ. Έγινα 31 τον Οκτώβριο, ήθελα να εκμεταλλευτώ μια τέτοια ευκαιρία».