Ο Ρούμπεν Πέρεθ έδωσε συνέντευξη στην ισπανική AS και μίλησε ανοιχτά για την πορεία του στην Ελλάδα. Από τον Παναθηναϊκό βρέθηκε στην Κηφισιά, όπου παίζει φέτος, και δεν κρύβει πόσο τον έχει μαγέψει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Ισπανός μέσος θυμάται τα πάθη και τις έντονες στιγμές που έζησε με τους «πράσινους».
Νέα αρχή στην Κηφισιά, σαν μικρή Λεγανές
Μέσα σε πέντε χρόνια στην Ελλάδα, ο Πέρεθ άλλαξε ομάδα αλλά έμεινε στην Αθήνα. «Πολλοί το γνωρίζουν ήδη. Αυτός είναι ο πέμπτος μου χρόνος στην Ελλάδα. Έμεινα τέσσερα χρόνια στον Παναθηναϊκό και αυτός είναι ο πέμπτος, γιατί άλλαξα ομάδα και αγωνίζομαι στην Κηφισιά, που είναι επίσης ομάδα της Αθήνας».
Δεν γνώριζε καν την Κηφισιά πριν υπογράψει. «Για να την καταλάβεις καλύτερα, εμένα μου θυμίζει πάρα πολύ τη Λεγανές που γνώρισα όταν υπέγραψα εκεί. Είναι ένας οικογενειακός σύλλογος, μια ομάδα που ανέβηκε φέτος κατηγορία. Είχε παίξει και πριν από δύο χρόνια στην Α’ Εθνική. Ο σύλλογος αποτελείται από πολύ λίγα άτομα. Είναι ένα πολύ κοντινό περιβάλλον, όπου έχεις άμεση επαφή με τον πρόεδρο όποτε θέλεις. Ο τεχνικός διευθυντής είναι κάθε μέρα στις προπονήσεις, όπως έκανε τότε ο Τσέμα Ίντιας. Γενικά, μου θυμίζει πολύ τη Λεγανές λόγω της οικειότητας και του οικογενειακού χαρακτήρα».
Η μετάβαση από τον γίγαντα Παναθηναϊκό σε αυτή την πιο ήσυχη ομάδα δεν ήταν εύκολη. «Στο τέλος της ημέρας, θέλεις δεν θέλεις, έρχεσαι από μια μεγάλη ομάδα και από πολλά χρόνια στη LaLiga, που για τους Έλληνες είναι πολύ σημαντικό. Δεν με αντιμετωπίζουν σαν σταρ, αλλά καταλαβαίνω τη σημασία που έχουν οι Ισπανοί παίκτες και, ειδικά, όταν προέρχεσαι από έναν μεγάλο σύλλογο όπως ο Παναθηναϊκός. Κάτι ξέρουν για σένα, δεν το αρνούμαι».
Ο Παναθηναϊκός σαν Ρεάλ και Μπαρτσελόνα
Κάθε φορά που βγαίνει έξω, ο Πέρεθ νιώθει τα βλέμματα. «Ναι, αυτό ισχύει. Γιατί εδώ ο Παναθηναϊκός είναι όπως στην Ισπανία η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα ή η Ατλέτικο. Ο κόσμος σε γνωρίζει».
Το πάθος των Ελλήνων για το ποδόσφαιρο τον εντυπωσιάζει, παρόλο που τα πράγματα έχουν ηρεμήσει. «Ναι, ναι… και μάλιστα τώρα είναι κάπως πιο ήρεμα. Τα προηγούμενα χρόνια, με τις φωτοβολίδες και όλα αυτά, υπήρχαν τιμωρίες και έκλειναν τμήματα του γηπέδου, και έτσι κάπως κατάφεραν να ηρεμήσει η κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, οι Έλληνες το ζουν πάρα πολύ. Εγώ, ως παίκτης, απόλαυσα απίστευτα τα χρόνια μου στον Παναθηναϊκό, με φοβερές ατμόσφαιρες».
Τα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό ήταν κάτι ξεχωριστό. «Και τι ντέρμπι! Δεν μπορείς να το φανταστείς. Ο κόσμος το ζει, το νιώθει. Υπήρξαν φορές που ο αγώνας σταματούσε για 10-12 λεπτά γιατί δεν φαινόταν απολύτως τίποτα από τις φωτοβολίδες. Δεν είναι το πιο σωστό, γιατί είναι επικίνδυνο, αλλά ως ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα είναι εντυπωσιακό».
Η πίεση εκεί ήταν διπλή όψη. «Ναι, η πίεση έχει και την καλή και την κακή πλευρά. Σε μια μεγάλη ομάδα όλα βιώνονται πολύ έντονα. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, ζεις πολύ καλά. Όταν πάνε άσχημα, πρέπει να ξέρεις να ζεις με αυτή την πίεση. Δεν είναι εύκολο, πρέπει να είσαι πνευματικά δυνατός».
Γι’ αυτό και έμεινε στην Ελλάδα, όπως του είπε ο φίλος του Χουάνκαρ. «Όταν ήρθε η πρόταση του Παναθηναϊκού, υπέγραψα για δύο χρόνια με αρκετή αβεβαιότητα για το τι θα συναντήσω. Είχα τον Χουάνκαρ, που ήμασταν συμπαίκτες στη Μπέτις και στη Γρανάδα, και μου έλεγε να μην το σκεφτώ, ότι θα μου άρεσε πολύ και ότι η ποιότητα ζωής για την οικογένεια είναι πολύ καλή. Και έτσι έγινε. Όταν ήρθα, κατάλαβα ότι πήγαινα σε μια μεγάλη ομάδα, την καλύτερη της Ελλάδας, και το απόλαυσα πάρα πολύ».
Τώρα με την Κηφισιά, σκέφτεται το μέλλον. «Νιώθω δυνατός και θέλω να συνεχίσω να παίζω. Πρώτα απ’ όλα θέλω να τελειώσει καλά η σεζόν. Ξεκινήσαμε πολύ καλά, τώρα έχουμε πέσει λίγο και μας δυσκολεύει να κερδίσουμε, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Αν μπορώ, θα ήθελα να συνεχίσω έναν ή δύο ακόμη χρόνια».