Ο Βισέντε Ταμπόρδα βρήκε επιτέλους τον ρυθμό του στον Παναθηναϊκό μετά από σειρά αλλαγών στον πάγκο. Σε συνέντευξη στη La Nacion, ο Αργεντινός εξήγησε πώς ένα γκολ κόντρα στη Ρόμα τον έκανε βασικό. Η πίεση εδώ θυμίζει Μπόκα Τζούνιορς, είπε, και ονειρεύεται επιστροφή εκεί.

Από τον πάγκο στη βασική ενδεκάδα

Έφτασε στην ομάδα με νέο αθλητικό διευθυντή και προπονητή που απολύθηκε αμέσως μετά τον πρώτο αγώνα. Ακολούθησαν δύο ακόμα προπονητές μέχρι να έρθει ο Ράφα Μπενίτεθ. «Όταν έφτασα, υπήρχε ένας άλλος αθλητικός διευθυντής και ένας άλλος προπονητής. Απολύθηκε μετά τον πρώτο αγώνα και ήρθαν δύο ακόμη προπονητές μέχρι να φτάσει ο Ράφα Μπενίτεθ. Τους πρώτους τρεις μήνες, είχα τρεις προπονητές και αυτό, για κάποιον που προέρχεται από μια τόσο μεγάλη αλλαγή, επιβραδύνει λίγο τη διαδικασία προσαρμογής. Όταν έφτασε ο Ράφα Μπενίτεθ, ούτε εγώ έπαιζα πολύ. Είχε άλλες προτιμήσεις. Ήξερα ότι η θέση μου ήταν στην προπόνηση, ότι ήταν ο μόνος τρόπος να δείξω στον προπονητή ότι άξιζα να είμαι εκεί. Έπειτα ήρθε ο αγώνας με τη Ρόμα, όπου ξεκίνησα για πρώτη φορά το 2026. Σκόραρα, έπαιξα καλά μετά από πολύ καιρό χωρίς να αγωνίζομαι και από τότε τα πράγματα άρχισαν να μπαίνουν στη θέση τους. Σήμερα μπορώ να πω ότι με εκτιμούν πολύ περισσότερο στην ομάδα μου. Το ποδόσφαιρο είναι απρόβλεπτο και μια φάση μπορεί να αλλάξει την καριέρα σου».

Μικρή παύση. Τώρα παίζει τακτικά και νιώθει πιο άνετα.

Προσαρμογή και πίεση σαν στη Μπόκα

Η μετάβαση από την Αργεντινή στην Ελλάδα δεν ήταν εύκολη, αλλά η εμπειρία από τα 11 του στο Μπουένος Άιρες τον βοήθησε. Μένει απλά, πηγαίνει προπόνηση, ξεκουράζεται σπίτι με φυσιοθεραπευτή και γυμναστή. «Όταν έφυγα από την πόλη μου για το Μπουένος Άιρες στα 11 μου, ένιωσα ότι ξεριζώθηκα. Η εμπειρία αυτή με βοήθησε στο να προσαρμοστώ στη μετάβαση από την Αργεντινή στην Ελλάδα. Μένω σε ένα διαμέρισμα, πηγαίνω στην προπόνηση, γυρίζω σπίτι, παίρνω έναν υπνάκο. Έχω τον φυσιοθεραπευτή μου, έναν γυμναστή. Εδώ είναι διαφορετικά τα πράγματα από την Αργεντινή. Οι άνθρωποι είναι πιο συνηθισμένοι να κοιμούνται καλά και να τρώνε καλά. Στην Αργεντινή, αυτό δεν είναι τόσο συνηθισμένο. Όσο για την επικοινωνία, μάθαινα αγγλικά από παιδί και τα εξασκούσα και την προηγούμενη χρονιά στην Πλατένσε. Αυτό με βοήθησε πολύ. Μπορώ να επικοινωνώ καλά».

Το ποδόσφαιρο εδώ διαφέρει πολύ. Πιο γρήγορο, καλύτερα γήπεδα, έλεγχος μπάλας και τάιμινγκ αποφάσεων. «Το ποδόσφαιρο είναι πολύ πιο γρήγορο, τα γήπεδα είναι καλύτερα, ο έλεγχος της μπάλας είναι διαφορετικός. Πρόκειται για το τάιμινγκ, την ταχύτητα στη λήψη αποφάσεων, αυτά που μαθαίνεις. Δεν ξέρω αν άλλαξα το στυλ παιχνιδιού μου, αλλά μάλλον ότι προσάρμοσα κάποια πράγματα. Σήμερα το ποδόσφαιρο είναι πιο δυναμικό: όλοι επιτίθενται και όλοι αμύνονται».

Στην Ευρώπη, ο Παναθηναϊκός τα πήγε καλά φέτος. Έφτασαν σε καλό στάδιο για ελληνική ομάδα. «Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν πολύ θετικό. Παίξαμε μερικούς πολύ καλούς αγώνες και φτάσαμε σε ένα σημαντικό στάδιο για μια ελληνική ομάδα. Ήταν ένας καλός τρόπος για να μετρήσουμε πού βρισκόμαστε στην Ευρώπη».

Από την πρώτη μέρα ένιωσε την πίεση, ειδικά ως Αργεντινός. Στο αεροδρόμιο τον υποδέχτηκαν γρήγορα, και τον συγκρίνουν με Βερόν, Μπορέλι, Γκονζάλες. «Το παρατήρησα στο αεροδρόμιο μόλις έφτασα. Αγαπούν πολύ τους Αργεντινούς εδώ. Ο πατέρας του Βερόν (Χουάν Ραμόν Βερόν) ήταν εδώ, όπως και ο (Χουάν Χοσέ) Μπορέλι, ο (Εζεκιέλ) Έκι Γκονζάλες, που έπαιξε στη θέση μου, και πολλοί άνθρωποι με συγκρίνουν μαζί τους. Προφανώς, αναγνωρίζω τις διαφορές, αλλά είναι ένα επιπλέον κίνητρο για να δείξει ότι οι Αργεντινοί μπορούν να συνεχίσουν να παίζουν καλά με αυτή τη φανέλα. Είναι πολύ παρόμοια με την Μπόκα εδώ όσον αφορά την πίεση. Ίσως στην Μπόκα κατάλαβα τα πάντα καλύτερα λόγω της γλώσσας, αλλά εδώ το βλέπεις στον δρόμο: υπάρχουν οπαδοί παντού».

Η Μπόκα μένει στο μυαλό του. Μεγάλωσε εκεί, τσεκάρει πάντα τα αποτελέσματα τους. «Σημαίνει τόσα πολλά. Μεγάλωσα εκεί, είναι η ομάδα μου. Πάντα τσεκάρω αν κερδίζουν ή χάνουν. Για την Μπόκα, το παν είναι η νίκη: αν κερδίσουν, η εβδομάδα περνάει πολύ καλύτερα. Οι ευκαιρίες ήταν ελάχιστες (σ.σ. έπαιξε 17 αγώνες, 631 λεπτά), μόνο έξι ως βασικός). Νομίζω ότι τα πήγα καλά στα λίγα που είχα. Είμαι ικανοποιημένος με αυτό, αν και θα ήθελα πολύ να παίξω ένα εκατομμύριο παιχνίδια ακόμα. Θα ήθελα πολύ να έχω μια δεύτερη θητεία στην Μπόκα και να παίξω πολλά ακόμη παιχνίδια».

Πριν τον Παναθηναϊκό, η Πλατένσε του έδωσε πίσω την αυτοπεποίθηση. «Μου έδωσαν την αυτοπεποίθηση να νιώσω ξανά σημαντικός σε μια ομάδα και δεν υπάρχει τίποτα πιο ικανοποιητικό από το να ανταποδίδω αυτή την εμπιστοσύνη με πράξεις».