Ο Αχιλλέας Νταβέλης, διοικητικός ηγέτης της ΑΕΛ Novibet, έδωσε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Formedia radio 99.8 και άνοιξε την καρδιά του για τα προβλήματα της ομάδας. Μίλησε ανοιχτά για λάθη στον σχεδιασμό, τις αλλαγές προπονητών και το ιδιοκτησιακό ζήτημα. Αν δεν βρεθεί επενδυτής, εξήγησε πώς θα είναι η επόμενη μέρα.
Προκλήσεις από την αρχή της σεζόν
Δεν μίλησε νωρίτερα, γιατί οι πράξεις μετράνε περισσότερο από τα λόγια αυτή την περίοδο. «Το να μιλήσεις σε μια περίοδο που οι άνθρωποι κρίνονται με πράξεις και όχι με λόγια δεν είχε ουσία. Από τον Νοέμβριο μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου τρέχαμε με ασφυκτικές προθεσμίες. Ήταν μια περίοδος που δεν σήκωνε επικοινωνιακές κινήσεις, αλλά δουλειά. Δεσμευτήκαμε από το καλοκαίρι ότι στόχος είναι η εδραίωση της ομάδας στην κατηγορία. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν εκτός πραγματικότητας. Πρέπει να ξέρουμε πού βρισκόμαστε και πού θέλουμε να πάμε», είπε ο Νταβέλης. Η ομάδα, που ιδρύθηκε το 1964 και έχει μακρά ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αντιμετωπίζει τώρα σοβαρά οικονομικά ζητήματα.
Ξαφνικά βρέθηκαν χωρίς βασικούς συνεργάτες. «Βρεθήκαμε ξαφνικά χωρίς βασικούς συνεργάτες. Για δικούς τους λόγους δεν θέλησαν να συνεχίσουν και έπρεπε να ξαναχτιστεί ο διοικητικός μηχανισμός από την αρχή. Αυτό κόστισε σε χρόνο και ενέργεια». Αυτό το χτίσιμο από το μηδέν καθυστέρησε τα πάντα.
Έγιναν επαφές με πιθανούς επενδυτές, αλλά δεν είχαν βάθος. «Υπήρξαν προσεγγίσεις από δύο κατευθύνσεις. Στην πορεία φάνηκε ότι δεν υπήρχε η απαιτούμενη σοβαρότητα. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος σε μια περίοδο που έπρεπε να τρέχουμε τον σχεδιασμό». Ο χρόνος αυτός πήγε χαμένος, με την ΑΕΛ να χάνει ρυθμό.
Με την AEL FC Arena τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο. «Βρεθήκαμε μπροστά σε μια αύξηση μισθώματος που ξεπερνούσε το 300%. Παραλάβαμε ουσιαστικά έναν χώρο που απαιτούσε άμεσες παρεμβάσεις. Αναγκαστήκαμε να επενδύσουμε ποσό που άγγιξε το ένα εκατομμύριο ευρώ σε ένα μίσθιο ενός έτους». Έβαλαν λεφτά που δεν περίμεναν.
Λάθη και ελπίδες για το μέλλον
Υποσχέσεις από θεσμούς δεν κρατήθηκαν, και αυτό πλήγωσε. «Μου δόθηκαν υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν. Όταν βλέπεις άλλες πόλεις να ενισχύονται σημαντικά και η δική σου ομάδα να παλεύει μόνη της, είναι λογικό να γεννώνται ερωτήματα. Ο περιφερειάρχης Δημήτρης Κουρέτας είχε υποσχεθεί πως θα μας βοηθήσει στα έργα που απαιτούνταν να γίνουν στο Arena. Xάσαμε πολύτιμο χρόνο που μας στοίχισε στη συνέχεια». Η ΑΕΛ παλεύει μόνη της σε μια κατηγορία όπου άλλες ομάδες παίρνουν βοήθεια.
Παραδέχτηκε λάθη από το καλοκαίρι. «Το καλοκαίρι έγιναν επιλογές που εκ του αποτελέσματος δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες. Αναγκαστήκαμε να λύσουμε συμβόλαια με σημαντικό οικονομικό κόστος. Ήταν ένα μάθημα που πληρώσαμε ακριβά. Στη συνέχεια κινηθήκαμε πιο στοχευμένα. Θέλαμε παίκτες που να μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας και της πίεσης».
Στα αποδυτήρια υπήρχε χάος. «Υπήρξε φάση που στα αποδυτήρια επικρατούσε αναρχία και έλλειψη επαγγελματισμού. Φέραμε μέχρι και αθλητικό ψυχολόγο. Ξυπνάς ένα πρωί και καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς σοβαρό, είναι δομικό». Κάλεσαν ειδικό για να το διορθώσουν.
Η αλλαγή προπονητή έγινε για λόγους πειθαρχίας. «Ένας προπονητής μπορεί να έχει γνώσεις και προοπτική, αλλά αν δεν μπορεί να κρατήσει τα αποδυτήρια, δεν μπορεί να προχωρήσει. Η πειθαρχία είναι αδιαπραγμάτευτη». Χωρίς πειθαρχία, τίποτα δεν πηγαίνει καλά.
Οι φίλαθλοι τον αποδοκιμάζουν, αλλά τους καταλαβαίνει. «Δεν είναι εύκολο να ακούς αποδοκιμασίες όταν ξέρεις τι προσπάθεια γίνεται από μέσα. Όμως ο κόσμος είναι η ψυχή της ομάδας και έχει δικαίωμα να απαιτεί». Ο κόσμος της ΑΕΛ είναι πάντα απαιτητικός.
Οι μεγαλύτεροι εχθροί είναι μέσα. «Οι εχθροί της ΑΕΛ βρίσκονται κυρίως εντός των τειχών. Είναι λίγοι αριθμητικά, αλλά δημιουργούν θόρυβο. Η ομάδα χρειάζεται ενότητα». Λίγοι κάνουν φασαρία, αλλά βλάπτουν πολύ.
Για το μέλλον, νιώθει κούραση. «Υπάρχει ψυχική και σωματική φθορά. Θα ήθελα να υπάρξει συμπαίκτης ή ακόμη και αντικαταστάτης. Η πόρτα είναι ανοιχτή, αλλά η ευθύνη επιλογής είναι τεράστια. Μετά το τέλος της σεζόν θα υπάρξει ένα σύντομο, σαφές παράθυρο συζητήσεων 20 ημερών. Δεν θα επιτρέψουμε να χαθεί ξανά χρόνος που επηρεάζει τον σχεδιασμό». Θέλει βοήθεια, αλλά όχι όπως πριν.
Η ΑΕΛ έχει γίνει κομμάτι της ζωής του. «Υπάρχουν στιγμές που λες θέλω να φύγω άμεσα. Και την επόμενη στιγμή βλέπεις την ομάδα στο γήπεδο και όλα ανατρέπονται μέσα σου. Αυτό έχει σημαδέψει τη ζωή μου. Δεν είναι απλώς μια επένδυση – είναι ευθύνη». Δεν φεύγει εύκολα από κάτι τέτοιο.