Ο Σι Τζέι Χάρις, γκαρντ του Περιστερίου Betsson, μιλάει ανοιχτά στο podcast “Man 2 Man” της Stoiximan GBL. Έρχεται από το Γουίνστον Σέιλεμ της Βόρειας Καρολίνας, εκεί κοντά στο πανεπιστήμιο που πέρασε ο Μάικλ Τζόρνταν. Παρόλο που δεν ακολούθησε τα ίδια βήματα, έπαιξε στο Γουέικ Φόρεστ, όπως ο Τιμ Ντάνκαν.
Από το κολέγιο στην Ευρώπη: Συναντήσεις και καριέρα
Στο Γουέικ Φόρεστ γνώρισε τον Ντίνο Μήτογλου, με τον ίδιο προπονητή δίπλα τους. Ο Χάρις ξεκίνησε με μπέιζμπολ, αλλά το μπάσκετ τον κέρδισε γρήγορα – ο πατέρας του του έβαλε την μπάλα στο χέρι στην αυλή του σπιτιού. Μετά το κολέγιο, πέρασε δυσκολίες στη Γερμανία, ανέβηκε στην Πολωνία και έφτασε ψηλά στη Γαλλία και το Ισραήλ, όπου δούλεψε με τον Στέφανο Δέδα.
Τώρα σκέφτεται το τέλος της καριέρας του. Θέλει να γίνει μπαμπάς πλήρους απασχόλησης, μακριά από τα ταξίδια. Ο καλύτερος φίλος του από το κολέγιο, ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ – γκαρντ του Ερυθρού Αστέρα – θα είναι κουμπάρος στον γάμο του, και μαζί ετοιμάζουν επιχειρηματικά βήματα.
Στο Περιστέρι και οι θυσίες του
Επέστρεψε στο Περιστέρι γιατί απόλαυσε πέρυσι και βλέπει βελτίωση. Με τον Βασίλη Ξανθόπουλο ως προπονητή, βρήκε απλή δυναμική – το πάθος του βοηθάει όλους. Όταν τους έλεγαν φαβορί για υποβιβασμό, το έκαναν κίνητρο να παλέψουν πιο σκληρά.
Για τη σχέση με τον Βασίλη Ξανθόπουλο και το φετινό Περιστέρι: «Ήταν μία ενδιαφέρουσα δυναμική, αλλά ήταν αρκετά απλή, γιατί το πάθος και η αγάπη που είχε ως παίκτης, φαίνεται και στον προπονητή. Και είναι εύκολο να ακολουθείς κάποιον που είναι τόσο παθιασμένος και αγαπά το παιχνίδι. Ήταν πολλοί οι λόγοι που με έκαναν να πω “ναι” στην ανανέωση. Απόλαυσα το χρόνο μου πέρυσι στο Περιστέρι, ένιωσα ότι είχα μία αξιοπρεπή χρονιά και ότι μπορούσα να επιστρέψω και να βελτιωθώ και να βοηθήσω την ομάδα να κερδίζει. Όταν ακούσαμε ότι είμαστε φαβορί για τον υποβιβασμό, το χρησιμοποιήσαμε ως κίνητρο για να παίξουμε πιο σκληρά και να αποδείξουμε στους εαυτούς μας ότι είμαστε παίκτες υψηλού επιπέδου».
Για το πώς ξεκίνησε: Για το πως άρχισε να παίζει μπάσκετ: «Μπήκα στο μπάσκετ γιατί αγαπούσα τα σπορ. Όταν ήμουν μικρός, ξεκίνησα με το μπέιζμπολ, άρχισα να παίζω μπάσκετ γιατί οι περισσότεροι φίλοι μου έπαιζαν μπάσκετ. Τελικά ήμουν καλό σε αυτό και συνέχισα. Στο μπέιζμπολ ήμουν πολύ καλός και μου άρεσε περισσότερο από το μπάσκετ. Ο πατέρας μου ήταν ο πρώτος που έβαλε την μπάλα στα χέρια μου. Παίζαμε στην αυλή του σπιτιού και με κέρδιζε. Σταματήσαμε μόλις μπορούσα να τον κερδίζω».
Για το Γουέικ Φόρεστ, τον Ντίνο Μήτογλου και τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ: «Γνωρίζω τον Ντίνο από τότε που ήταν στο Γουέικ Φόρεστ. Είχαμε και τον ίδιο προπονητή. Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ είναι ο μικρός μου αδελφός. Είμαστε κολλητοί, μιλάμε πιθανόν μέρα παρά μέρα. Είμαστε επιχειρηματικοί συνέταιροι, θα είναι ο κουμπάρος στο γάμο μου».
Το μέλλον; Για το μέλλον του: «Ξέρω ότι δεν έχω πολλά χρόνια ακόμα. Οπότε το να σκέφτομαι τι θα κάνω μετά το μπάσκετ είναι κάτι που δίνω περισσότερο προσοχή τελευταία. Δεν ξέρω τι ακριβώς θέλω να κάνω, αλλά στην αρχή θέλω να είμαι στο σπίτι και να είμαι μπαμπάς. Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα, το να είμαι εδώ και να είμαι μακριά από την οικογένεια. Είναι η απόλυτη θυσία να είσαι μακριά από την οικογένειά σου».
Για τον Στέφανο Δέδα: Για τον Στέφανο Δέδα: «Είναι ένας από τους αγαπημένους προπονητές που είχα στην καριέρα μου. Είναι λίγο… τρελός, θα φωνάξει, θα ουρλιάξει. Νομίζω ότι είχαν πιθανότατα την καλύτερη σεζόν μαζί του».
Και για το FIBA Europe Cup: Για το FIBA Europe Cup: «Αυτός ήταν ο στόχος μας. Είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που είπε ο κόουτς Μπίλι σε όλη την ομάδα. Θέλαμε να φτάσουμε στην τελική οκτάδα. Δεν το κάναμε απλά για να συμμετέχουμε. Και νομίζω ότι εκπλήξαμε πολλούς με το πόσο καλά τα πήγαμε».