Ένας αόρατος κάτοικος του τροπικού δάσους βγαίνει από το σκοτάδι. Ο σκύλος-φάντασμα του Αμαζονίου, ένα πλάσμα που οι επιστήμονες κυνηγούσαν για δεκαετίες, εμφανίστηκε επιτέλους στα ραντάρ της έρευνας.

Η επιμονή απέδωσε καρπούς

Χρειάστηκαν πάνω από 25 χρόνια δουλειάς στη Βολιβία και το Περού για να μάθουμε έστω και λίγα πράγματα για αυτό το ζώο. Ο σκύλος με τα μικρά αυτιά, γνωστός επιστημονικά ως Atelocynus microtis, κρύβεται τόσο καλά που οι ειδικοί τον θεωρούσαν σχεδόν μύθο. Οι ομάδες πεδίου τοποθέτησαν κάμερες-παγίδες σε αμέτρητα σημεία και τελικά πέτυχαν το στόχο τους.

Τα ευρήματα άλλαξαν τα δεδομένα για τον πληθυσμό του είδους. Όσοι νόμιζαν ότι το ζώο είχε σχεδόν εξαφανιστεί έπεσαν έξω, αφού οι ερευνητές μετρούν πλέον περίπου 15 άτομα σε κάθε 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πρόκειται για έναν αριθμό που δίνει νέα ελπίδα για το μέλλον του Atelocynus microtis στη ζούγκλα.

Τι είδαμε στις εικόνες

Πρωτότυπα χαρακτηριστικά ξεχωρίζουν πάνω στο σώμα του άγριου σκύλου, όπως τα μερικώς πτερυγωτά δάχτυλα στα πόδια του. Αν και η εμφάνισή του δείχνει πως θα μπορούσε να κολυμπά καλά, οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι προτιμά τα βουνά και τα πυκνά δάση μακριά από μεγάλα ποτάμια. Το καφέ ή γκρι τρίχωμα τον βοηθά να γίνεται ένα με το περιβάλλον του.

Πάντως, η ίδια η φύση του ζώου κάνει κάθε συνάντηση ένα μικρό άθλο. Διαθέτει κοφτερή ακοή και όσφρηση που προδίδει κάθε άνθρωπο που πλησιάζει πριν εκείνος προλάβει να δει οτιδήποτε κινείται. Η βιοποικιλότητα του Αμαζονίου εξαρτάται άμεσα από την προστασία αυτών των δασών, κυρίως εκεί όπου ζουν οι αυτόχθονες κοινότητες που λειτουργούν ως φύλακες του είδους.