Η Εθνική Νέων Γυναικών (U20) πανηγυρίζει την επιστροφή της στην Α’ Κατηγορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, μετά από μια εντυπωσιακή πορεία στο Σαμόκοφ της Βουλγαρίας. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, υπό τις οδηγίες της Φρόσως Δρακάκη, κατάφερε να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο και να κλειδώσει την άνοδο, δείχνοντας χαρακτήρα και τεράστια ψυχικά αποθέματα.
Οι δυσκολίες ξεκίνησαν πολύ νωρίς, καθώς ο δρόμος προς την επιτυχία αποδείχθηκε γεμάτος αναποδιές. Η προετοιμασία της ομάδας σημαδεύτηκε από σοβαρά προβλήματα τραυματισμών. Η Χριστίνα Παντώτη αναγκάστηκε να μείνει στη Θεσσαλονίκη για να ακολουθήσει θεραπευτική αγωγή, χάνοντας τη διοργάνωση, ενώ και η Σοφία Παπαζήση ολοκλήρωσε πρόωρα τις υποχρεώσεις της.
Οι μεγάλες ατυχίες στο παρκέ
Λίγο πριν το τουρνουά, η Αριστέα Παρασκευοπούλου, η οποία είχε μέσους όρους 6.3 πόντους και 4.3 ριμπάουντ, τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια των φιλικών προετοιμασίας. Η αθλήτρια του University of Pennsylvania είχε χάσει ήδη τρεις εβδομάδες από την αρχή της προετοιμασίας, αλλά είχε προλάβει να δηλώσει χαρούμενη για την πρόκριση στην οκτάδα. Η ατυχία χτύπησε ξανά στην πρεμιέρα, όταν η Μαργαρίτα Μπάτσιου του Παναθηναϊκού τραυματίστηκε μόλις 3,5 λεπτά μετά την είσοδό της στο ματς. Σε εκείνο το παιχνίδι, η Ελλάδα είχε διαλύσει την Αλβανία με 106-43, όμως η απώλεια της νεαρής φόργουορντ ήταν ένα ισχυρό σοκ.
Παρά το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να αγωνιστούν, τόσο η Μπάτσιου όσο και η Παρασκευοπούλου πήραν την απόφαση να μην εγκαταλείψουν την αποστολή. Παρέμειναν στη Βουλγαρία, στηρίζοντας με όλες τους τις δυνάμεις τις συμπαίκτριές τους από τον πάγκο.
«Τραυματίστηκα στον αγώνα με την Αλβανία και κατευθείαν κατάλαβα ότι δεν συνεχίσω στα επόμενα παιχνίδια. Ήμουν τόσο καιρό με τα κορίτσια και δεν υπήρχε περίπτωση να φύγω. Είμαστε ομάδα. Ήθελα να είμαι δίπλα στα κορίτσια όπως ήταν διπλά μου μόλις τραυματίστηκα και με στήριξαν» ανέφερε η Μαργαρίτα Μπάτσιου, περιγράφοντας τα συναισθήματά της κατά τη διάρκεια των αγώνων ως εξαιρετικά έντονα: «Το ζούσα σαν να έπαιζα, κάθε φάση ήταν σαν να ήμουν στο παρκέ. Υπήρχε και το συναίσθημα ότι θα ήθελα και εγώ να βοηθήσω τις συμπαίκτριες μου και χαιρόμουν με την πορεία τους».
Η επιβεβαίωση και ο θρίαμβος
Από την πλευρά της, η Αριστέα Παρασκευοπούλου τόνισε τον οικογενειακό χαρακτήρα αυτής της ομάδας, εξηγώντας τη δική της απόφαση να παραμείνει: «Για μένα αυτή η ομάδα είναι η οικογένειά μου. Ήθελα πάρα πολύ να είμαι δίπλα στα κορίτσια με τα οποία τα τελευταία πέντε χρόνια είμαστε μαζί στις Εθνικές Ομάδες. Ήθελα να τις στηρίξω με όποιο τρόπο μπορώ. Είμαι πολύ περήφανή για όλες τους. Αυτό που κατάφεραν ήταν αξιοθαύμαστο και στεναχωριέμαι που δεν μπόρεσα να τις βοηθήσω».
Η μεγάλη λύτρωση ήρθε στον ημιτελικό απέναντι στο Μαυροβούνιο. Με ένα ξέσπασμα στο τέταρτο δεκάλεπτο και τη Νάγια Στολίγκα να οδηγεί την επίθεση, η Εθνική επικράτησε με 78-59, εξασφαλίζοντας το εισιτήριο για την πρώτη κατηγορία.
«Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα τεράστια ικανοποίηση, χαρά και συγκίνηση» εξομολογήθηκε η Μπάτσιου για τη μεγάλη νίκη. «Γνώριζα πολύ καλά πως αν παίξουν η μία για την άλλη και δώσουν το 100% των δυνατοτήτων τους, το Μαυροβούνιο δεν είχε καμιά ελπίδα. Ήταν για μένα ιδιαίτερη στιγμή, καθώς το πανηγύρισα μαζί με τους γονείς μου που είχαν έρθει στη Βουλγαρία». Η Παρασκευοπούλου πρόσθεσε: «Ήμουν πολύ χαρούμενη, ευτυχισμένη και περήφανη για την ομάδα και τη χώρα μου. Πραγματικά το αξίζαμε. Υπήρχε τεράστια συγκίνηση, γιατί αυτό που είχαμε βάλει στόχο από την πρώτη μέρα της προετοιμασίας το είχαμε πετύχει».
Η ελληνική ομάδα απέδειξε ότι η επιτυχία δεν είναι μόνο θέμα τακτικής, αλλά κυρίως καρδιάς και ενότητας, με τις αθλήτριες της Φρόσως Δρακάκη να παίζουν και για τις άτυχες συμπαίκτριές τους που στερήθηκαν τη χαρά του παρκέ.