Ο Ζοζέ Μουρίνιο βρέθηκε στο ακροατήριο της Ciudad Real Madrid, στο πλευρό του Εμίλιο Μπουτραγκένιο, για την τελετή έναρξης του ακαδημαϊκού έτους 2026/2027 της Escuela Universitaria Real Madrid Universidad Europea. Εκεί, μπροστά στους νέους φοιτητές, μίλησε για τη σχέση του με τον σύλλογο και ξεκαθάρισε το τοπίο γύρω από το «αντίο» του 2013.

«Το 2013 θα μπορούσα να είχα παραμείνει, αλλά έφυγα από αγάπη για τον σύλλογο, επειδή πίστευα ότι εκείνη τη στιγμή η ομάδα δεν χρειαζόταν έναν προπονητή με το δικό μου προφίλ», είπε χαρακτηριστικά. Η φράση αυτή συμπυκνώνει όλη του την επιχειρηματολογία: δεν τον έδιωξαν, δεν έφυγε επειδή τα πράγματα στράβωσαν — αποφάσισε ο ίδιος να κάνει πίσω, επειδή έκρινε πως η Ρεάλ είχε φτάσει σε σημείο που χρειαζόταν κάτι διαφορετικό στον πάγκο.

Πάνω σε αυτό το σκεπτικό, ο Πορτογάλος τεχνικός θέλησε να εξηγήσει και τι σημαίνει γι’ αυτόν ο σύλλογος πέρα από αποτελέσματα και τίτλους. «Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι σπουδαία όχι μόνο για όλα όσα έχει κατακτήσει, αλλά και για τις αρχές της και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στον αθλητισμό και την κοινωνία», ανέφερε, προσθέτοντας πως «έλειψα για 13 χρόνια και σε αυτό το διάστημα κατάλαβα ακόμη καλύτερα πώς αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τη Ρεάλ Μαδρίτης έξω από την Ισπανία».

Τα 13 χρόνια μακριά από τη Μαδρίτη δεν φαίνεται να άλλαξαν και πολλά στη σχέση του με τον σύλλογο. «Είναι το σπίτι μου. Έτσι ένιωθα όταν βρισκόμουν εδώ, αλλά και κατά τη διάρκεια των 13 χρόνων που έλειπα. Πάντα ήθελα το καλύτερο για τον σύλλογο και να βλέπω τους φιλάθλους χαρούμενους. Από την πρώτη ημέρα ταυτίστηκα με όσα πρεσβεύει η Ρεάλ Μαδρίτης», συμπλήρωσε.

Η επιστροφή του είχε κλείσει από τον περασμένο Ιούνιο, όταν και επιβεβαιώθηκε ότι ο «Special One» αναλαμβάνει ξανά το πρώτο team. Στην ίδια εκδήλωση παραδέχτηκε, σύμφωνα με την ισπανική κάλυψη, ότι η δουλειά του προπονητή είναι τελικά μοναχική — μια κουβέντα που ταίριαξε με το ύφος της βραδιάς, ανάμεσα σε φοιτητές και παλιές γνώριμες φάτσες των «μερένγκες».

Για την ιστορία, ο πατέρας του Μουρίνιο είχε κι εκείνος αδυναμία στη Ρεάλ, κάτι που ο ίδιος θυμήθηκε μιλώντας στο κοινό. Λεπτομέρεια που εξηγεί ίσως γιατί, 13 χρόνια μετά, η επιστροφή στο σπίτι δεν έμοιαζε ποτέ πραγματικά με αποχώρηση.