Η Μπαρτσελόνα μπαίνει στη σεζόν 2026-27 με ένα στοίχημα που δεν έχει ξαναβάλει στην ιστορία της: χτίζει από τα θεμέλια, με ένα ρόστερ που μοιάζει πιο πολύ με проекта «next generation» παρά με την ομάδα των τίτλων που συνήθισε την τελευταία δεκαετία. Μετά από μια χρονιά χωρίς τρόπαιο, όπου έμεινε εκτός playoffs για πρώτη φορά από το 2019, οι Καταλανοί πήραν την απόφαση να γκρεμίσουν και να φτιάξουν πίσω από αυτό μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Δεν ήταν μόνο οι αποτυχίες στο παρκέ που οδήγησαν στην επανάσταση. Ο Τσάβι Πασκουάλ, που είχε επιστρέψει για να βάλει την ομάδα σε ίσια σειρά, έφυγε από την πόρτα πριν καν προλάβει να ολοκληρώσει το έργο του, για να συνεχίσει στη Ντουμπάι. Στη θέση του ήρθε ο Σλοβένος Αλεκσάντερ Σέκουλιτς, πρώην προπονητής της Ντουμπάι, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί μια ομάδα που, όπως έδειξαν τα πράγματα, δεν μπορούσε ούτε καν να ενισχυθεί στα μέσα της περασμένης αγωνιστικής περιόδου, ενώ βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση στη EuroLeague.

Τα στατιστικά του τέλους της σεζόν είναι αποκαλυπτικά. Μετά το Clásico με τη Ρεάλ Μαδρίτης στα μέσα Ιανουαρίου, η Μπαρτσελόνα είχε μόλις τρεις νίκες στα δέκα τελευταία παιχνίδια, με τέσσερις σερί ήττες, ενώ η τελευταία ευρωπαϊκή νίκη ήταν κόντρα στη Μπασκόνια, περισσότερο από έναν μήνα πριν. Τα δημοσιονομικά προβλήματα που την εμπόδισαν να καλύψει τα κενά στο ρόστερ έγιναν η βασική αιτία για να αλλάξει η φιλοσοφία του συλλόγου. Ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο έγινε πρέσβης και μέντορας, ενώ ο Τσέβι Πουγιόλ ανέλαβε τη θέση του αθλητικού διευθυντή, με σαφή εντολή να φτιάξει κάτι νέο με λιγότερα χρήματα.

Το φρέσκο αίμα ήρθε μαζικά: εννιά νέοι παίκτες προστέθηκαν, με τον μέσο όρο ηλικίας πέφτοντας από τα 30.7 στα 27.2 έτη. Από το ρόστερ έφυγαν τα ιστορικά κομμάτια – Σατοράνσκι, Βέσελι, Λαπροβίτολα, Κλάιμπερν, Ερνανγκόμεθ – και σε αυτούς προστέθηκε και η αποχώρηση του Σενγκέλια, σε μια μαζική φυγή που δεν θυμίζει τίποτα από το παρελθόν των «μπλαουγκράνα».

Η περιφέρεια στηρίζεται πλέον σε Τζάστιν Ρόμπινσον, Ουμόγια Γκίμπσον, Αγουστίν Ουμπάλ, Ταϊρίς Μάρτιν και νεοφερμένους που δεν έχουν πείρα EuroLeague, πλαισιωμένοι από Κέβιν Πάντερ, Χουάν Νούνιεθ και Ντάριο Μπριθουέλα. Ο Πάντερ καλείται να γίνει ο ηγέτης σε μια ομάδα γεμάτη ανερχόμενους, με τον Μάρτιν να φέρνει τις παραστάσεις του από το ΝΒΑ (122 εμφανίσεις), αλλά και τον Ρόμπινσον να έρχεται μετά από μια εξαιρετική χρονιά στην Παρί, όπου είχε 14.6 πόντους μέσο όρο στην περυσινή EuroLeague. Στο «4» και το «5» τα ερωτήματα είναι ακόμα μεγαλύτερα, αφού οι Τόσαν Εβμπουόμγουαν και Ολιβιέ Ενκαμούα θα κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση στη διοργάνωση, ενώ ο Όλεκ Μπαλτσερόφσκι, που ήρθε από τη Μάλαγα, ψάχνει την ευκαιρία να κάνει το βήμα παραπάνω μετά τη διετία στην Ανδαλουσία.

Στη φροντ λάιν, ο Τζος Νίμπο αναμένεται να έχει βασικό ρόλο, αν και προέρχεται από δύο μέτριες σεζόν στην Αρμάνι, με μόλις 30 συμμετοχές στη διοργάνωση. Οι Καταλανοί, πάντως, μπόρεσαν να κρατήσουν έναν δικό τους άνθρωπο που ξέρει τι σημαίνει να αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο: ο Τζόελ Πάρα υπέγραψε νέο συμβόλαιο που τον κρατάει στο «Παλάου Μπλαουγκράνα» μέχρι το 2030, με τη Βαλένθια και τη Φενερμπαχτσέ να μένουν με την όρεξη ανοιχτή. Ο 26χρονος άσος, με 5,6 πόντους, 3,4 ριμπάουντ και 1 ασίστ σε 40 αγώνες και 18,6 λεπτά συμμετοχής πέρυσι, αποτελεί την εξαίρεση σε ένα ρόστερ που ψάχνεται.

Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, είναι ο ίδιος ο πάγκος. Ο Σέκουλιτς δεν έχει αναλάβει ποτέ στην καριέρα του μια ομάδα με το βεληνεκές της Μπαρτσελόνα, και το πιεστικό περιβάλλον της Βαρκελώνης έχει αποδείξει πολλές φορές ότι δεν συγχωρεί εύκολα. Ο Σλοβένος έρχεται με διάθεση να δουλέψει με νέους παίκτες που θέλουν να καθιερωθούν, μακριά από τα ροστερ-αστέρια του παρελθόντος. Το εγχείρημα είναι φιλόδοξο, ίσως πρόωρο, σίγουρα ριψοκίνδυνο. Μα η Λε Μπάρτσα δεν είχε και πολλές επιλογές μπροστά της.