Τι «έσωσε» τους μεταλλαγμένους βατράχους του Τσέρνομπιλ από τη ραδιενέργεια

Το 1986 η περιοχή Τσέρνομπιλ στη βόρεια Ουκρανία έγινε μάρτυρας της μεγαλύτερης απελευθέρωσης ραδιενεργού υλικού στο περιβάλλον στην ανθρώπινη ιστορία.

Εξαιτίας της έκρηξης στον πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσέρνομπιλ, οι επιστήμονες πιστεύουν τώρα ότι το πιο σκούρο δέρμα των μεταλλαγμένων βατράχων, ενδέχεται να τους βοήθησε να επιβιώσουν στη ζώνη αποκλεισμού, η οποία σήμερα περιορίζει την πρόσβαση σε 10.000 τετραγωνικά μίλια γύρω από το «σημείο μηδέν».

Ο Δρ. Germán Orizaola, ερευνητής στο ισπανικό πανεπιστήμιο του Οβιέδο, ο οποίος συνέγραψε τη νέα μελέτη, ανέφερε ότι: «Έχουμε αντιληφθεί αυτούς τους βατράχους την πρώτη κιόλας νύχτα που δουλέψαμε στο Τσερνομπίλ. Ψάχναμε για αυτό το είδος κοντά στο κατεστραμμένο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας και εντοπίσαμε πολλούς βατράχους που ήταν απλώς μαύροι».

Ο ίδιος, εξήγησε επίσης: «Γνωρίζουμε ότι η μελανίνη είναι υπεύθυνη για το σκούρο ή μαύρο χρώμα σε πολλούς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των βατράχων. Ταυτόχρονα, γνωρίζουμε ότι η ουσία αυτή προστατεύει από τις βλάβες που προκαλούνται από διαφορετικούς τύπους ακτινοβολίας, από την υπεριώδη έως την ιονίζουσα, όπως στο Τσέρνομπιλ».

Για τη μελέτη τους, ο Orizaola και ο συν-συγγραφέας του, Δρ. Pablo Burraco, συνέλεξαν περισσότερους από 200 αρσενικούς βατράχους από 12 διαφορετικές λίμνες με διαφορετικά επίπεδα ακτινοβολίας.

Διαπίστωσαν ότι οι βάτραχοι εντός της ζώνης αποκλεισμού ήταν πολύ πιο σκούροι από εκείνους που βρίσκονταν εκτός αυτής.

Παρόλο που δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ των πιο σκούρων βατράχων και των πιο ακτινοβολημένων σημείων σήμερα, υπήρχε συσχέτιση με τα μέρη που επλήγησαν περισσότερο από τη στιγμή του ατυχήματος.

Με άλλα λόγια, οι πιο σκούροι βάτραχοι είχαν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης όταν συνέβη η τραγωδία το 1986, καθιστώντας τους περισσότερους σε πληθυσμό σήμερα.

Ο Δρ Orizaola τόνισε: «Αυτό το μικρό ποσοστό θα είχε ωφεληθεί από την προστασία της μελανίνης, ειδικά τη στιγμή του ατυχήματος, όταν τα επίπεδα ακτινοβολίας ήταν πολύ υψηλότερα και η ποικιλομορφία των ραδιοϊσοτόπων ευρύτερη. Σε αυτό το σενάριο, θα έπρεπε να είχαν επιβιώσει καλύτερα και να αναπαραχθούν καλύτερα από τους κανονικούς πράσινους βατράχους».

Με την πάροδο του χρόνου – 10 έως 12 γενιές βατράχων έχουν περάσει από το ατύχημα. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα αυτοί οι μαύροι βάτραχοι να κυριαρχούν στη ζώνη αποκλεισμού. Ωστόσο, με τα επίπεδα ραδιενέργειας να είναι πολύ χαμηλότερα σήμερα, η επιτροπή δεν εξετάζει εάν οι μαύροι βάτραχοι θα παραμείνουν κυρίαρχοι.

Σύμφωνα με τον Orizaola: «Δεδομένου ότι ο προστατευτικός ρόλος της μελανίνης δεν είναι τόσο κρίσιμος αυτή τη στιγμή, καθώς υπάρχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα ακτινοβολίας, θα μπορούσαν ακόμη και να εξαφανιστούν».

Πηγή: The Sun

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την πηγή της είδησης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ