Ολόκληρο το δημοσίευμα του Economist που έκανε έξαλλο τον Ερντογάν

Ως «βόμβα» έπεσε στο τουρκικό προεδρικό μέγαρο το άρθρο του το άρθρο Economist , το οποίο χαρακτηρίζει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως «αλλοπρόσαλλο» και «τραμπούκο», ο οποίος υπό τον φόβο της ήττας στις επερχόμενες εκλογές (14 Μαΐου), πιθανόν να φροντίσει ώστε οι εκλογές να μην είναι ούτε δίκαιες, ούτε ελεύθερες.

«Πλησιάζουν οι εκλογές θα μπορούσε να μετατρέψουν αυτό που σήμερα είναι μια βαθιά ελαττωματική δημοκρατία, σε μια ολοκληρωτική δικτατορία», αναφέρεται μεταξύ άλλων, προκαλώντας την έκρηξη οργής στην τουρκική κυβέρνηση.

«Η Τουρκία, διαθέτοντας τις δεύτερες μεγαλύτερες ένοπλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ, παίζει κρίσιμο ρόλο στην ταραγμένη γειτονιά της Μεσογείου, έχει αυξανόμενη επιρροή στα δυτικά Βαλκάνια, την ανατολική Μεσόγειο και την Αφρική και είναι σημαντική στη Μαύρη Θάλασσα και στον πόλεμο στην Ουκρανία, έχοντας μεσολαβήσει στην επίτευξη συμφωνίας για τη μεταφορά ουκρανικών σιτηρών στον κόσμο», αναφέρει στο δημοσίευμα του ο Economist και προσθέτει: «Έτσι, ο έξω κόσμος πρέπει να δώσει προσοχή στις επερχόμενες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία καθώς, υπό έναν όλο και πιο αλλοπρόσαλλο πρόεδρο, η χώρα βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής». Όπως υπογραμμίζει το περιοδικό, «η συμπεριφορά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όσο πλησιάζουν οι εκλογές θα μπορούσε να μετατρέψουν αυτό που σήμερα είναι μια βαθιά ελαττωματική δημοκρατία, σε μια ολοκληρωτική δικτατορία».

Το δημοσίευμα του Economist αναφέρει συνοπτικά την πορεία του Ερντογάν, από τότε που έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός το 2003, όταν και έδωσε μια νέα οικονομική και πολιτική σταθερότητα στη χώρα του και έφτασε ακόμα και να κάνει «άνοιγμα» στους Κούρδους.

Ωστόσο, όπως γράφει το περιοδικό κάνοντας αναφορές στην ενίσχυση των προεδρικών εξουσιών και στην απόπειρα πραξικοπήματος, όσο περισσότερο παραμένει ο Ερντογάν στην εξουσία τόσο πιο αυταρχικός γίνεται. Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται η εκμετάλλευση των θεσμών, η διάβρωση των ελέγχων, η χρήση μεγάλου μέρους των ΜΜΕ ως εργαλείου κρατικής προπαγάνδας, η επί της ουσίας λογοκρισία του διαδικτύου, η φυλάκιση επικριτών του και η χρήση των δικαστηρίων για να παρενοχλεί τους αντιπάλους.

«Και ενώ ο ίδιος, πλησιάζοντας την τρίτη δεκαετία στην εξουσία, κάθεται στο τεράστιο παλάτι του δίνοντας εντολές σε αυλοκόλακες που φοβούνται να του πουν ότι έχει άδικο και έχει μετατρέψει ταχύτατα σε δημόσια πολιτική τις όλο και πιο εκκεντρικές ιδέες του (όπως για παράδειγμα για τη νομισματική πολιτική και τον πληθωρισμό), το βιοτικό επίπεδο συρρικνώνεται και τα πνεύματα οξύνονται», αναφέρει επίσης.

«Υπό τον Ερντογάν», σημειώνει ο Economist, «οι εκλογές σπανίως ήταν απολύτως δίκαιες, όμως ήταν γενικότερα ελεύθερες, με συμμετοχή μεγάλου αριθμού ψηφοφόρων. Αλλά αυτή τη φορά υπάρχει ανησυχία πως, φοβούμενος την ήττα, ο Ερντογάν θα φροντίσει ώστε οι εκλογές ούτε δίκαιες να είναι ούτε ελεύθερες».

«Οι Δυτικοί ηγέτες πρέπει να μιλήσουν», υπογραμμίζει ο Economist, «θυμίζοντας πως η Αμερική και η ΕΕ πολλές φορές δεν επικρίνουν τον Ερντογάν υπό τoν φόβο ότι θα αποξενώσουν έναν καίριο, αν και προβληματικό, σύμμαχο. Κανένας δεν θέλει μια χώρα τόσο σημαντική όσο η Τουρκία να μείνει τελείως ανεξέλεγκτη και όλοι γνωρίζουν τα προβλήματα που θα μπορούσε να προκαλέσει ένας μνησίκακος και απομονωμένος Τούρκος πρόεδρος. Θα μπορούσε να υποκινήσει ακόμα πιο έντονες εδαφικές διαμάχες με την Ελλάδα και την Κύπρο, θα μπορούσε να δημιουργήσει περαιτέρω σύγχυση και συγκρούσεις στη Συρία, θα μπορούσε να ανοίξει τα σύνορα σε 5 εκατ. μετανάστες και πρόσφυγες που βρίσκονται στην Τουρκία για να πάνε στην Ευρώπη και θα μπορούσε να συνεχίσει να μπλοκάρει την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ».

Ωστόσο, «η Τουρκία χρειάζεται τη Δύση, και όχι μόνο για να αποκαταστήσει κάπως τη σταθερότητα στην οικονομία της που σφυροκοπείται». Αυτό, κατά τον Economist, μπορεί να δώσει διαπραγματευτική δύναμη στους δυτικούς ηγέτες. «Ο κ. Ερντογάν είναι ένας τραμπούκος που βλέπει την ατολμία ως λόγο να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημά του και τη σκληρότητα ως κίνητρο για να διορθώσει σχέσεις -όπως έκανε πρόσφατα με πολλούς από τους γείτονές του στη Μέση Ανατολή. Επομένως, οι δυτικοί ηγέτες θα πρέπει να δείξουν στον κ. Ερντογάν πόσο πολύ τους ενδιαφέρει η συμπεριφορά του, προειδοποιώντας πριν από τις εκλογές, ιδιωτικά και δημόσια, ενάντια στις μελλοντικές απαγορεύσεις για τον κ. Ιμάμογλου και το HDP. Δεν είναι πολύ αργά για να τραβήξουμε τον κ. Ερντογάν πίσω από το χείλος του γκρεμού. Αλλά η Δύση πρέπει να αρχίσει να τον προειδοποιεί από τώρα», καταλήγει ο Economist.

«Κλισέ, παραπληροφόρηση και κραυγαλέα προπαγάνδα», απαντά ο Αλτούν

Η απάντηση της προεδρίας ήρθε από τον διευθυντή επικοινωνίας της, Φαχρετίν Αλτούν, ο οποίος ανέφερε ότι ο Εconomist «ανακυκλώνει την πνευματικά τεμπέλικη, βαρετή και σκόπιμα λανθασμένη απεικόνιση της Τουρκίας. Φαίνεται ότι αισθάνονται υποχρεωμένοι να ανακοινώσουν το τέλος της τουρκικής δημοκρατίας μέσα από κλισέ, παραπληροφόρηση και κραυγαλέα προπαγάνδα» και συμπληρώνει: «Οι εξωφρενικοί τίτλοι και οι προκλητικές εικόνες μπορεί να τους βοηθήσουν να πουλήσουν το λεγόμενο περιοδικό τους, γι’ αυτό τους συγχαίρουμε για τις έξυπνες τεχνικές μάρκετινγκ! Αλλά πρέπει να υπενθυμίσουμε στο κοινό ότι πρόκειται για δημοσιογραφία εντυπώσεων που βασίζεται σε φτηνή προπαγάνδα και παραπληροφόρηση».

«Ο τουρκικός λαός έχει επανειλημμένα επιδείξει τη δέσμευσή του στη δημοκρατία, την ισότητα και την ελευθερία. Το πολιτικό μας σύστημα έχει υποστεί πολλές δοκιμασίες, συμπεριλαμβανομένης μιας απόπειρας πραξικοπήματος το 2016, όταν ο λαός μας έχυσε το αίμα του για να σώσει τη δημοκρατία μας.

Όταν ο Πρόεδρός μας Ερντογάν κάλεσε τους πολίτες μας να αντισταθούν στους πραξικοπηματίες, η απάντησή τους ήταν ένα μάθημα για τους αιώνες. Οι λεγόμενοι δημοσιογράφοι και συντάκτες του Economist προφανώς ποτέ δεν μπήκαν στον κόπο να προσφέρουν αξιοπρεπή δημοσιογραφία για τον αγώνα του λαού μας για τη δημοκρατία μας.

Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ανεξήγητο και διαρκές μίσος τους εναντίον του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου μας, ο οποίος έχει κερδίσει σε όσες εκλογές έχει λάβει μέρος. Εάν δεν μπορείτε να μπείτε στον κόπο να διερευνήσετε πώς και γιατί το τουρκικό κοινό εμπιστεύεται τον Ερντογάν, γιατί να σας πάρει κανείς στα σοβαρά;!΄»

Ενώ συνεχίζει κάνοντας αναφορά και στις επερχόμενες εκλογές στην χώρα που όπως όλα δείχνουν θα γίνουν στις 14 Μαίου.

«Η χώρα μας οδεύει προς μια ακόμη εκλογική περίοδο, όπου υπάρχει μια έντονη συζήτηση για το πώς να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις μας. Υπάρχει δημοκρατική πολιτική και η αντιπολίτευση προσπαθεί να βρει τη στρατηγική της εδώ και μήνες.

Είμαι πεπεισμένος ότι ο Economist δεν θα μπει ποτέ στον κόπο να κάνει αναφορά για τι πραγματικά συμβαίνει στην Τουρκία. Θέλω απλώς να προειδοποιήσω τους ανυποψίαστους αναγνώστες για τη θλιβερή τους κατάσταση!», καταλήγει ο Αλτούν.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την πηγή της είδησης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ