Δίκη Μπάμπη Αναγνωστόπουλου: Η στιγμή που ξέσπασε η εισαγγελέας – Οι διάλογοι και τα δάκρυα

Χωρίς να παρεκκλίνει ούτε χιλιοστό από την αρχική του θέση ότι, διέπραξε τη δολοφονία της Καρολάιν ευρισκόμενος εν βρασμώ, ολοκλήρωσε πριν από λίγο τη δεκάωρη απολογία του ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος.

Για μία ακόμη φορά, στο τέλος της απολογίας του ζήτησε συγγνώμη, λέγοντας:

«Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να πω σε κανέναν, τίποτα που να μπορεί να φτάσει το μέγεθος της καταστροφής που έχει προκληθεί με δίκη μου ευθύνη. Ζητάω συγγνώμη από τη γυναίκα μου που δεν θα δει την κορούλα της και δεν θα ζήσει τη ζωή της. Να γύριζε ο χρόνος πίσω και να ήταν εδώ και ας ήμουν εγώ στην άκρη του κόσμου.

Το ίδιο συγγνώμη και στη κορούλα μου που θα μεγαλώσει χωρίς τη μητέρα της και στην πεθερά μου έναν άνθρωπο που με στήριξε πραγματικά σας. Ελπίζω κάποτε όλοι όσοι έχουν πληγωθεί και χάσει τη ζωή τους, να είναι όσο καλά γίνεται».

Tα λόγια του προκάλεσαν το ξέσπασμα της πρόεδρου, που είπε: «Είχατε επιλέξει μετά το θάνατο της συζύγου σας, έναν δρόμο που δεν είχε επιστροφή. Πώς σκεφτήκατε τον πόνο της μητέρας της; Η γυναίκα έχει δηλώσει ότι αγκάλιαζε το δολοφόνο του παιδιού της. Πώς μπορείτε να την παρηγορήσετε; Αυτή η γυναίκα δεν μπορεί καν να βρεθεί εδώ. Δεν το αντέχει και αυτό το κάνει πολύ εύκολο για σας. Δεν θα είχατε το σθένος να σηκώνεστε και να απολογείστε να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας αν ήταν εδώ».

Λίγο νωρίτερα ο κατηγορούμενος είχε δεχτεί ερωτήσεις από την εισαγγελέα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, η οποία στάθηκε στα στοιχεία και στις αντιφάσεις που προέκυψαν κατά τη μακρά απολογία του 33χρονου.

Η εισαγγελέας μίλησε για «εργώδη προσπάθεια θανάτωσης», για «περιγραφή που δεν συνάδει στη λογική» αλλά και για «απόλυτο κυριαρχικό τρόπο» από πλευράς του συζυγοκτόνου.

Εισαγγελέας: Βλέπω μια εργώδη προσπάθεια να θανατωθεί η Κάρολαϊν. Ακόμα και το μαξιλάρι σκοπό έχει να λειτουργήσει ηχομονωτικά. Μόνο στρογγυλεμένο λόγο είδα από εσάς. Δεν κατάλαβα τι θα μπορούσε να σας είχε προκαλέσει θυμό εκείνο το βράδυ.

Κατηγορούμενος: Δεν ήταν μια στιγμιαία αντίδραση σε ένα στιγμιαίο ερέθισμα. Είμαι σε ψυχική κατάσταση τεταμένη. Το ότι έφτασα εκεί που έφτασα, ήμουν ήδη σε ένα βαθμό. Ήταν προγράμματα που συσσωρεύτηκαν και αθροίστηκαν σε ένα βράδυ και εκείνη η στιγμή τα έβαλε εκτός ορίων.

Εισαγγελέας: Κάνετε συνεχώς επίκληση της λογικής ενώ δεν συνάδει η περιγραφή στη λογική. Αν την είχατε ρίξει από τις σκάλες, αλλά ήταν σε κατάσταση ύπνου. Δεν είναι συμβατό με αυτό που λέγατε ότι κάτσατε μπρούμυτα από πάνω της. Αυτό που βλέπω είναι μια πρόθεση να τελέσατε το φόνο με πρόθεση τη στιγμή που θα τη πιάσετε στον ύπνο. Και για αυτό αφήσατε το παιδί κάτω. Δεν βλέπω κάτι άλλο… εκείνη την ώρα σκοτώνετε για ένα λόγο που είναι ένας διαπληκτισμός για το τι θα κάνουμε με το παιδί…

Κατηγορούμενος: Δεν υπάρχει λόγος ικανός να δικαιολογήσει αυτό, ποσό μάλλον το χαμό μιας ζωής που είναι σημαντική για τους άλλους. Το έχω επαναλάβει ότι είναι υπέροχη μητέρα, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

Εισαγγελέας: Υπάρχει μια διαρκής μεγάλη αντίφαση με την πραγματικότητα… ο τρόπος που φερθήκατε ήταν απόλυτα κυριαρχικός κάτι που με κάνει να σκέφτομαι ότι κάτι άλλο υποκρύπτεται, και το συνδέω ότι την προηγούμενη μέρα όλοι τη νιώθουν ταραγμένη. Σαν κάτι να ήταν σε εξέλιξη…

Κατηγορούμενος: Κάτι απτό δεν ήταν σε εξέλιξη. (…) Θεώρησα ότι μπορούσα να απορροφήσω τις εξάρσεις της.

Εισαγγελέας: Αντί να την ενθαρρύνετε να βρει μια λύση με τον εαυτό της την απομακρύνετε. Και ενώ λέτε ότι είναι μια έξυπνη κοπέλα, εσείς καλείτε να λήξετε τη συνεργασία. Δεν την αφήνετε να πάρει την ευθύνη…

Κατηγορούμενος: Θα σας πω πως φύγαμε. Στο τελευταίο ραντεβού την ίδια ημέρα, επιστρέφοντας μου είπε ότι πιο πολύ θα είχα ηρεμήσει αν ήμασταν τώρα στα παιδιά και τρώγαμε..

Εισαγγελέας: Είναι σαν να εθελοτυφλείτε. Ξέρετε ότι είναι ψυχικά βεβαρημένη λόγω των δυσκολιών και δεν την ενθαρρύνετε..

Κατηγορούμενος: Το ότι δεν βρήκαμε δεύτερο ψυχολόγο αφού δεν ήθελε να πάει στον πρώτο; Αυτό είναι ευθύνη μου. Αλλά έκανα ότι μπορούσα για να τη στηρίξω και με στεναχωρεί που το λέτε αυτό.

Εισαγγελέας: Θεωρείτε ότι λύνονται ιδεατά όλα τα προβλήματα με το να πηγαίνει ένα ταξίδι, αλλά γυρίζετε και τα βλέπει μπροστά της. Όλοι μιλάνε για έναν εγκλωβισμένο άνθρωπο και συνέχεια στρέφει το μαχαίρι στον εαυτό της. Δεν το νιώθατε αυτό; Μήπως φοβόσασταν να πάει;

Κατηγορούμενος: Η αναζήτηση βοήθειας σε έναν άνθρωπο με πολύ ισχυρό χαρακτήρα, δεν είναι εύκολο.

Εισαγγελέας: Μιλάτε στον ενεστώτα για άνθρωπο και ζώο που σκοτώσατε…

Κατηγορούμενος: Εκ παραδρομής.

Εισαγγελέας: … κάτι δείχνει κι αυτό. Όταν αναφέρεστε στη Ρόξυ λέτε η Ροξούλα. Παραμένω με την απορία.. βλέπετε ένα ζώο να σφαδάζει και δεν κάνετε κάτι… τι λέει αυτό για την προσωπικότητα σας;

Κατηγορούμενος: Αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω. Δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να πει ότι διαπληκτίστηκε μαζί μου.

Εισαγγελέας: Μαζεύετε αδέσποτα ζώα και από την άλλη σκοτώνετε ένα και φεύγετε…

Κατηγορούμενος: Δεν επικροτώ καμία κίνηση σε εκείνο το δίωρο. Μακάρι να μπορούσε να αλλάξει αυτό που συνέβη.

Εισαγγελέας: Σε αυτά που σας ρωτάω απαντάτε με ένα ψυχρό συναίσθημα. Λέτε για τη γυναίκα της ζωής σας που αγαπάτε και πεθαίνει από τα χέρια και δεν κάνετε πίσω, το ίδιο και το σκυλί και δε κάνετε πίσω.

Κατηγορούμενος: Αυτό και μόνο που περιγράφετε… είναι μια μέρα που δεν είχε λογική με τον άνθρωπο που το έκανε, εγώ έχασα τη ζωή μου και το λόγο ύπαρξης μου. Και να μην ήμουν εδώ τον λόγο ύπαρξης μου τον έχασα πέρσι τέτοια μέρα. Αυτό δεν σας λέει ότι δεν μπορεί να το έκανα με πρόθεση.

Εισαγγελέας: Έχει μια λογική «δεν θα ζήσεις μακριά μου, θα πεθάνεις από τα χέρια μου». Γιατί δεν λειτούργησε το σοκ να σταματήσετε πριν επέλθει ο θάνατος;

Κατηγορούμενος: Ήμουν τόσο θολωμένος που δεν λειτούργησε το ένστικτο μου.

Ερωτήσεις στον κατηγορούμενο υπέβαλε και η εξ αριστερών σύνεδρος, οποία επέμεινε στον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι βρισκόταν σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής.

Σύνεδρος: Τι ήταν αυτό που σας εμπόδισε να σκεφτείτε λογικά; Πιστεύατε ότι το παιδί σας κινδυνεύει από τη σύζυγο σας; Ψάχνουμε κάτι πέρα από το συνηθισμένο που σας έβγαλε από τα ρούχα σας.

Κατηγορούμενος: Η θόλωση και οι σκέψεις που μπορεί να περάσουν από το μυαλό είναι τόσο χαοτικές. Είναι στιγμές που δεν υπάρχει διαύγεια. Ένιωσα φόβο γιατί είδα την κορούλα μου να παθαίνει αυτό, δεν χτύπησε αλλά ήταν ένα βίαιο περιστατικό και θυμό για τον άνθρωπο που το έκανε. Διογκώθηκαν αυτά τα συναισθήματα γιατί αυτή η λογική που δεν υπήρχε -το να σπρώξει τη μικρή- παρέμεινε η ίδια. Και την τελευταία φορά που ανέβηκα, η πρώτη αντίδραση που παρέμεινε ήταν που δεν είχε συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Ακόμα και παρά την προσπάθεια που είχα κάνει ευγενικά, στο θολωμένο μυαλό μου έφερε έκρηξη συναισθημάτων και δεν κατάφερα να την ελέγξω.

Η δίκη θα συνεχιστεί στις 16 Μαΐου με την αγόρευση της εισαγγελέα.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την πηγή της είδησης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ