Σπάνια παρέμβαση Ρομπέρτο Μπάτζιο με καρφιά: «Παίκτες που δεν άλλαζαν μια πάσα κάνουν τους καθηγητές»

Σε μια σπάνια συνέντευξή του, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο αναφέρθηκε στο σημερινό ποδόσφαιρο, στους προπονητές, στη μεταγραφή του στη Γιουβέντους και στους… άμπαλους ειδικούς αναλυτές.

Υπήρξε ο κορυφαίος Ιταλός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Ενας παίκτης γεμάτος φαντασία, τεχνική, κλάση, ηγετική προσωπικότητα. Υπήρξε και παραμένει σοβαρός, αποφεύγοντας το να μιλάει συνεχώς και για τα πάντα. Για την ακρίβεια, μιλάει εξαιρετικά σπάνια εδώ και χρόνια. Οταν το κάνει, όμως, δεν περνάνε απαρατήρητα όσα λέει. Οπως έγινε και τώρα, με τη συνέντευξή του στη La Repubblica.

Μια συνέντευξη, στην οποία ο Ρομπέρτο Μπάτζιο δεν έκρυψε την απογοήτευσή του, την αποστροφή του για την εξέλιξη του ποδοσφαίρου. «Δεν μπορώ να δω αγώνα χωρίς θεατές. Είναι πάρα πολύ λυπηρό, είναι κόντρα στη φύση του ποδοσφαίρου. Γενικά, πάντως, δεν βλέπω τους αγώνες πλέον. Το ποδόσφαιρο έχει γίνει βαρετό, με κουράζει. Προτιμώ να βλέπω το γυνακείο ποδόσφαιρο, ειλικρινά», είπε χαρακτηριστικά.

Δεν τον κουράζει μόνο το σημερινό στυλ ποδοσφαίρου όμως, αλλά και όσοι το αναλύουν. Και αναφερόμαστε σε πρώην ποδοσφαιριστές, όπως θα διαπιστώσετε από την ατάκα του. «Γιατί δεν εμφανίζομαι πλέον στην τηλεόραση; Επειδή δεν μου αρέσει να κρίνω τους άλλους. Ποτέ δεν μου άρεσε. Βλέπω πρώην ποδοσφαριστές που συμπεριφέρονται σαν ειδικοί αναλυτές. Κάνουν τους καθηγητές. Εγώ, όμως, τους θυμάμαι να μην μπορούσαν να δώσουν τρεις πάσες ούτε με τα χέρια»!

Η κόντρα με τον Σάκι, ο καλός Ματσόνε και ο πόνος για Ρόσι και Μαραντόνα

Αυτή είναι η ατάκα στην οποία εστίασε ο ιταλικός Τύπος, αλλά ο Ρομπέρτο Μπάτζιο είπε κι άλλα με ενδιαφέρον. Οπως, για παράδειγμα, τη γνώμη του για τους προπονητές. Η ερώτηση αφορούσε το Euro 1996, από το οποίο έλειπε επειδή δεν τον πήρε στην αποστολή ο Αρίγκο Σάκι. Οι σχέσεις τους, άλλωστε, δεν ήταν και οι καλύτερες.

«Ηθελε να αποδείξει ότι η τακτική είναι πιο σημαντική από τους ποδοσφαιριστές, αλλά δεν πέρασε ούτε τον όμιλο», ήταν η απάντηση του. «Δεν έχω τίποτα με τους προπονητές, αλλά ο μόνος με τον οποίο αισθάνθηκα άνετα ήταν ο Κάρλο Ματσόνε. Ενας ελεύθερος, επιτυχημένος τύπος που δεν έβλεπε ανταγωνιστικά τους ποδοσφαιριστές», πρόσθεσε.

Δύο χρόνια πριν το Euro ’96, πάντως, ήταν το Μουντιάλ 1994. Το Μουντιάλ στο οποίο έκανε εκπληκτικά πράγματα, αλλά τραυματίστηκε πριν τον τελικό με τη Βραζιλία. Και τελικά η εικόνα που έμεινε στη μνήμη όλων ήταν το χαμένο πέναλτι… «Ακόμη δεν μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου για αυτό. Θα μπορούσα να αυτοκτονήσω την ίδια μέρα, δεν ένιωθα τίποτα μετά από αυτό το πέναλτι», είπε σχετικά.

Αντιθέτως, ένιωσε και μάλιστα έντονα, δυσάρεστα συναισθήματα για τους θανάτους των Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα και Πάολο Ρόσι. Φίλος, άλλωστε, με αμφότερους. «Ο θάνατος του Πάολο ήταν άδικος. Είχε μια νέα ζωή έξω από το ποδόσφαιρο και άξιζε να ζήσει περισσότερο. Τον θάνατο του Ντιέγκο, δυστυχώς, μπορούσες να τον περιμένεις, όχι όμως του Πάολο», είπε ο Ρομπέρτο Μπάτζιο.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την πηγή της είδησης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ