Η απίστευτη ιστορία της μελαχρινής που τρέλαινε τον Βιέρι επί έξι χρόνια

Ο Κριστιάν Βιέρι υπήρξε ανέκαθεν σκόρερ τόσο εντός όσο και… εκτός αγωνιστικού χώρου, με τον ίδιο να αποκαλύπτει διάφορα στην αυτοβιογραφία του.

Υπήρξε ένας από τους καλύτερους Ιταλούς φορ των τελευταίων δεκαετιών. Γεγονός που απέδειξε σε όποια ομάδα κι αν αγωνίστηκε. Παράλληλα, σε κάθε ομάδα είχε τις περιπέτειες του και εκτός γηπέδου. Ο Βιέρι υπήρξε ένας… θρύλος στη νυχτερινή ζωή του ιταλικού ποδοσφαίρου, αλλά η πιο ξεχωριστή ιστορία του γινόταν… πρωί.

Αυτό, τουλάχιστον, έχει υποστηρίξει ο ίδιος με όσα έγραψε στην αυτοβιογραφία του. Εκεί όπου δεν αναφέρθηκε μόνο στην Ελιζαμπέτα Κανάλις ή την Μελίσα Σάτα. Αυτές ήταν γνωστές ιστορίες σε όλους. Τη διαφορά ο Βιέρι την έκανε με όσα έγραψε για μια μυστηριώδη μελαχρινή.

«Μια μέρα, μετά την προπόνηση της Ιντερ, βγήκα τελευταίος από την Pinetina… Βλέπω, 200 μέτρα πιο μακριά, ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο δίπλα στον δρόμο. Επιβραδύνω, σταματάω, παρατηρώ και σκέφτομαι “κοίτα τι ωραία μελαχρινή”. Πλησίασα για να ρωτήσω αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα και χρειάζεται βοήθεια. Κατέβασε το παράθυρο, χαμογέλασε και μου είπε: “Γεια σου, είμαι μια οπαδός σου, αν με ακολουθήσεις έχω ένα μικρό δώρο για σένα…”.

Εκτός από όμορφη, ήταν αποφασιστική, ο τόνος της φωνής της έβγαζε μια σιγουριά. Με ιντριγκάρει όλο αυτό και μπαίνω στο παιχνίδι. “Στις διαταγές σου αρχηγέ, σε ακολουθώ”, της είπα και της κλέβω ένα χαμόγελο που με έκανε να φανταστώ πολλά…», γράφει στην αυτοβιογραφία του ο Βιέρι.

«Χαμόγελο που έδειχνε και τα 32 δόντια»

Δεν σταμάτησε εκεί όμως, αν και ο καθένας υποθέτει τι έγινε, δίνοντας και τη συνέχεια. Η οποία πραγματικά εντυπωσιάζει για τη χρονική διάρκεια αυτής της «περιπέτειας».

«Σταματήσαμε πιο κάτω, σε έναν χώρο που δεν υπήρχε κανείς. Κατεβαίνει από το αυτοκίνητο της και μπαίνει στο δικό μου για να κάνει αυτό που μπορείτε να φανταστείτε. Οταν τελείωσε το όλο σκηνικό, σαν να μην είχε γίνει τίποτα, φεύγει λέγοντας μου: “Αύριο”. Κι εγώ, σαν καλός bomber, τι θέλατε να απαντήσω; “Ναι αρχηγέ, στις διαταγές σου”.

Από εκείνη την ημέρα γινόταν καθημερινά, πριν την προπόνηση όμως. Ηταν σχεδόν όλες τις μέρες εκεί για έξι χρόνια. Τώρα είναι εύκολο να μαντέψει κανείς γιατί όταν έμπαινα στην Pinetina είχα ένα χαμόγελο που έδειχνε και τα 32 δόντια»!

Τι άλλο να πούμε εμείς για τον Βιέρι; Μία λέξη μόνο: Αξιος!

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την πηγή της είδησης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ