Τι είναι η ενεργητική και η παθητική αποκατάσταση;

Κατά την διάρκεια ενός προγράμματος προπόνησης – αγώνα ή οποιαδήποτε μορφής άσκησης, αλλά και στο τέλος αυτής – αυτού, βάση ερευνών πρέπει να τηρείται πιστά η αποκατάσταση.

Γράφει ο Περικλής Κάβουρας, Γυμναστής, Κομοτηνή

Η αποκατάσταση θεωρείται ως ένας από τους βασικούς πυλώνες για τον κάθε ασκούμενο, έτσι ώστε να παρέχεται ο κατάλληλος χρόνος (τις περισσότερες φορές) στο σώμα να προλάβει να ξεκουραστεί αλλά και να αποφευχθούν πιθανοί τραυματισμοί κατά αλλά και μετά το τέλος της προπόνησης (χρήζει περεταίρω έρευνας).

Επίσης πριν γίνει η επιλογή της αποκατάστασης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το είδος της άσκησης, η ένταση της άσκησης, οι ατομικές ανάγκες του ασκούμενου (φυσιολογικές, νευρομυικές κλπ.) και η περίοδος προπόνησης.

Όσον αφορά μετά την προπόνηση, η αποκατάσταση είναι σημαντική για την αποφυγή την φλεγμονής που προκαλείται από την μικροκαταστροφή των μυϊκών ινών, επιταχύνεται η ανασύνθεση των τραυματισμένων ιστών και ο ρυθμός πρωτεινοσύνθεσης (χρήζει περεταίρω έρευνας), περιορίζεται η πιθανότητα μυϊκού τραυματισμού, περιορίζεται η ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος επιταχύνεται η αποκατάσταση των ενεργειακών υποστρωμάτων – ενυδάτωση, η επαναφορά της ομοιόστασης του οργανισμού σε κατάσταση ηρεμίας κ.α.

Οι τρόποι που μπορούμε να επιτύχουμε μια ικανοποιητική αποκατάσταση στο σώμα μας είναι αρκετοί και χρησιμοποιούνται είτε κατά την διάρκεια της άσκησης είτε μετά το τέλος αυτής.

Αυτές είναι η ενεργητική και η παθητική αποκατάσταση, ο ύπνος, οι μυικές διατάσεις, οι χειρομαλάξεις, οι ειδικές ενδυμασίες συμπίεσης (κάλτσες συμπίεσης), η Βύθιση στο νερό (εναλλαγές κρύου και ζεστού νερού), η σωστή διατροφή και η σωστή ενυδάτωση. Μερικές φορές όταν η προπόνηση είναι πολύ έντονη ή ακόμα και μεθοδολογικά λάθος χρησιμοποιούνται αντιφλεγμονώδη (να αποφεύγεται η αλόγιστη χρήση τους).

Τέλος η ηλεκτροδιέγερση και η ψυχική χαλάρωση συγκαταλέγονται και αυτές στην αποκατάσταση. Στην συνέχεια του άρθρου θα αναφερθούμε στην ενεργητική και στην παθητική αποκατάσταση.

Περικλής Κάβουρας, Γυμναστής. Κομοτηνή

Βιβλιογραφία

  1. Watts et al, Int J Sports Med. 21(3):185-190, 2000
  2. Hannie et al., J Str Cond Res. 9(1):8-12, 1995
  3. Jemni et al., Can J Appl Phys. 28(2):240-256, 2003
  4. Phillip A. Bishop, Eric Jones and A. Krista Woods (2008). Recovery From Training: A Brief Review. Journal of Strength and Conditioning Research. Volume 2.
  5. Cottrell, GT, Coast, JR, and Herb, RA. Effect of recovery interval on multiple-bout sprint cycling performance after acute creatine supplementation. J Strength Cond Res 16: 109–16, 2002.
  6. Maughan, RJ and Shirreffs, SM. Recovery from prolonged exercises: Restoration of water and electrolyte balance. J Sport Sci 15: 297–303, 1997.
  7. St Clair Gibson, A, Lambert, MI, and Noakes, TD. Neural control of force output during maximal and submaximal exercise. Sports Med 31: 637–650, 2001.
  8. Kay, D, Marino, FE, Cannon, J, St Clair Gibson, A, Lambert, MI,
  9. and Noakes, TD. Evidence for neuromuscular fatigue during high-intensity cycling in warm, humid conditions. Eur J Appl Physiol 84: 115–121, 2001.
  10. Jentjens, R and Jeukendrup, A. Determinants of post-exercise glycogen synthesis during short-term recovery. Sports Med 33: 117–144, 2003.
  11. Enoka, RM. Mechanisms of muscle fatigue: Central factors and task dependency. J Electromyography Kines 5: 141–149, 1995.
  12. Bosak, AM, Bishop, P, Smith, J, Green, JM, and Richardson. Comparison of 5km racing performance after 72 hrs of active and passive recovery. J Exerc Physiol Online (In Press.)

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την πηγή της είδησης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ