Πώς να κάνεις πιο παραγωγικό τον χρόνο σου στο γυμναστήριο

Αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του την παγκόσμια βιομηχανία του fitness και τις συνεχώς αυξανόμενες συμμετοχές των ατόμων στα γυμναστήρια, θα καταλάβει το μέγεθος και την σημαντικότητα που κατέχει η άθληση στο μυαλό του καθενός.

Γράφει ο Δημήτρης Δάγγας , Γυμναστής , Θεσσαλονίκη

Το πρώτο βήμα για να ενταχθεί κάποιος σε ένα πρόγραμμα άθλησης, είναι η θέληση. Εφόσον υπάρχει θέληση, θα πρέπει να βρεθεί και το αντίστοιχο κίνητρο για να συνεχίσει να είναι τυπικός στη συχνότητα των προπονήσεων. Τα κίνητρα για τον καθένα ποικίλλουν. Για άλλους μπορεί να είναι η κοινωνικοποίηση και η παρέα, για άλλους η βελτίωση της εικόνας του σώματος και για κάποιους, η βελτίωση παραμέτρων υγείας.

Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί το γεγονός πως, ενώ είναι πολλοί αυτοί που ξεκινούν με όρεξη και χαρά να γυμνάζονται, στην πορεία το ενδιαφέρον εκλείπει, και εν τέλει καταλήγουν να ασκούνται κοιτώντας το ρολόι για να περάσει η ώρα και να αποχωρήσουν από το γυμναστήριο, ή ακόμη χειρότερα παραλείπουν εντελώς την προπόνησή τους.

Στο παρόν άρθρο θα διερευνήσουμε τους λόγους που δρουν ως αποσπαστικοί παράγοντες, και ενδεχομένως αποτελούν τροχοπέδη για έναν παραγωγικό χρόνο στο γυμναστήριο.

Η θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης

Υπάρχουν ουκ ολίγες έρευνες που έχουν αναγνωρίσει πως οι άνθρωποι επιδιώκουν να πετυχαίνουν στόχους, που επηρεάζονται όμως από κοινωνικά πλαίσια. Για παράδειγμα, το να παρατηρεί κανείς κάποιον να τρέχει γρηγορότερα από τον ίδιο στον διάδρομο, ή να σηκώνει περισσότερα κιλά, αυτομάτως ενεργοποιεί συμπεριφοριστικά στοιχεία σύγκρισης του εαυτού του με κάποιον πιο δυνατό, πιο μυώδη, πιο γρήγορο (Aarts, Gollwitzer, & Hassin, 2004; Mc Culloch, Fitzsimons, Chua, & Albarracin, 2011).

Με αυτό τον τρόπο, τα άτομα «χτίζουν» την ατομική τους εικόνα, όπως την αντιλαμβάνονται μέσα από την διαρκή σύγκριση με τα γνωρίσματα, χαρακτηριστικά και ικανότητες των άλλων. Η αρνητική επίδραση της παραπάνω θεωρίας επέρχεται όταν η σύγκριση γίνεται με έναν «αθλητικά καλύτερο», οπού δημιουργεί πιθανά συμπλέγματα κατωτερότητας με αποτέλεσμα να νιώθει το άτομο ανίκανο να ανταποκριθεί στους στόχους που έχει θέσει στο γυμναστήριο.

και των εφαρμογών άθλησης που καταγράφουν την αθλητική απόδοση, όχι μόνο δεν δρουν αρνητικά στην προπόνηση του ατόμου, αλλά αντίθετα το κρατούν «συνεπή» στο πρόγραμμά του.

Η καταγραφή του όγκου προπόνησης, ο ακριβής χρόνος του διαλείμματος, και η ένταση της προπόνησης, διατηρούν τον ασκούμενο ενήμερο σχετικά με την πορεία του και παράλληλα συγκεντρωμένο στο στόχο του.

στις προπονήσεις μειώνεται δραματικά, και η γυμναστική καταντά μια βαρετή ρουτίνα.

Εδώ, η βοήθεια από έναν υπεύθυνο υγείας είναι πλέον επιβεβλημένη. Η ψυχολογική υποστήριξη, η διασαφήνιση των στόχων, το εξειδικευμένο προπονητικό πλάνο, θα βοηθήσουν το άτομο να αναθεωρήσει την οπτική του. Έτσι, θα κατανοήσει πως η βελτίωση παραμέτρων της φυσικής κατάστασης (αντοχή, δύναμη κ.ά.) προηγούνται των αλλαγών στην εικόνα του σώματος.

Δημήτρης Δάγγας , Γυμναστής , Θεσσαλονίκη

Βιβλιογραφία

Coulter, K. S. (2021). Intimidation and distraction in an exercise context. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 19(4), 668-686.

Feito, Y., Burrows, E. K., & Tabb, L. P. (2018). A 4-Year Analysis of the Incidence of Injuries Among CrossFit-Trained Participants. Orthopaedic Journal of Sports Medicine, 6(10), 232596711880310. doi:10.1177/2325967118803100

Wickens, C. D., & Hollands, J. G. (2000). Stress and human error. Engineering Psychology and Human Performance Third Edition. Prentice Hall: Upper Saddle River, NJ.

Xu, J., Shen, H., & Wyer Jr, R. S. (2012). Does the distance between us matter? Influences of physical proximity to others on consumer choice. Journal of Consumer Psychology, 22(3), 418-423.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την πηγή της είδησης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ