Αφιέρωμα στους Seattle Supersonics

Η πόλη του Σιάτλ είναι γνωστή για μια σειρά λόγων:

  • Για το γεγονός ότι είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας της Washington.
  • Για την αεροναυπηγική εταιρεία Μπόινγκ, που ιδρύθηκε εκεί.
  • Για τη γνωστή εταιρεία καφέ Starbucks, που έχει την έδρα της εκεί.
  • Για το λιμάνι της, ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του Ειρηνικού Ωκεανού.
  • Για τους Nirvana, τους Pearl Jam και τη μουσική grunge, ένα είδος εναλλακτικής ροκ, που αναπτύχθηκε εκεί.
  • Για τους Seattle Supersonics.

Seattle Supersonics - 2021-22 Icon Edition by JP Canonigo on Dribbble

Από την ίδρυσή τους το 1967, μέχρι τις 13 Απριλίου του 2008, όταν το σύνθημα «Save our Sonics», δονούσε το Key Arena στην τελευταία παράσταση των υπερηχητικών κόντρα στους Mavericks, πριν τη μεταφορά του franchise στην Οκλαχόμα, πέρασαν 41 χρόνια. Ήταν τότε που ο νέος ιδιοκτήτης των Sonics, o Clay Bennett, ανακοίνωνε το ναυάγιο στις συζητήσεις με τη διοίκηση της πόλης σχετικά με την κατασκευή νέου γηπέδου, με αποτέλεσμα την οριστική μετακίνησης της ομάδας στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Oklahoma.

Oklahoma City Bucket List: 23 Best Things To See & Do | America From The Road

Η άνοδος των Sonics στο υψηλότερο επίπεδο, έγινε το 1978, έντεκα χρόνια μετά την είσοδό τους στη λίγκα, με προπονητή το Lenny Wilkens. Φτάνουν ως τους τελικούς του ΝΒΑ, όπου θα χάσουν το πρωτάθλημα με 4-3 από τους Bullets. Αυτή η εξέλιξη τους πείσμωσε και την επόμενη σεζόν εμφανίστηκαν πιο έτοιμοι. Με mvp τον Dennis Johnson, κατέκτησαν το μοναδικό πρωτάθλημα της ιστορίας τους, πάλι κόντρα στους Bullets με 4-1 νίκες.

Την επόμενη δεκαετία, οι υπερηχητικοί κινήθηκαν σε ρηχά νερά, με φωτεινή εξαίρεση τη σεζόν 1986-87 όταν και έφτασαν μέχρι τους τελικούς της περιφέρειάς τους, για να χάσουν εύκολα με 0-4 από τους Los Angeles Lakers του θρύλου Kareem Abdul Jabbar. Στα τέλη της δεκαετίας του 80, με διαφορά ενός έτους, έγιναν draft ο Shawn Kemp και ο Gary Payton, που έμελε να αποτελέσουν ένα από τα κορυφαία δίδυμα στην ιστορία του ΝΒΑ. Οι Sonics, άρχιζαν σταδιακά να βρίσκουν τη χαμένη τους αίγλη και έφτασαν στο αποκορύφωμα τη σεζόν 1995-96. Ο Kemp κατεδάφιζε τις αντίπαλες μπασκέτες. Ο Payton, το «γάντι», όπως ήταν το παρατσούκλι του, ένα point guard πολύ μπροστά από την εποχή του, διάβαζε άριστα το παιχνίδι του αντιπάλου και έδωσε άλλη διάσταση στον όρο «άμυνα». Ο Perkins ήταν από τα πρώτα σέντερ με καλά ποσοστά στο τρίποντο. Όλοι αυτοί είχαν άξιους συμπαραστάτες τους Mc Millan, Schrempf, Hawkins, Ervin Johnson και υπό την εξαιρετική καθοδήγηση του coach George Carl, οι Sonics φτάνουν στο ρεκόρ 64-18. Όντας πιο ψυλλιασμένοι πλέον, καθώς δυο χρόνια πριν αν και πρώτοι πάλι στην περιφέρειά τους, αποκλείστηκαν από τους όγδοους Nuggets, καθάρισαν εύκολα τους Kings στον πρώτο γύρο. Στη συνέχεια, αποκαθήλωσαν με εμφατικό τρόπο τους πρωταθλητές Rockets με 4-0 νίκες κι ετοιμάστηκαν για τη σειρά των τελικών της δύσης κόντρα στους Utah Jazz. Το δίδυμο Payton – Kemp από τη μία και οι εφευρέτες του pick’n’roll Stockton – Malone από την άλλη, προσέφεραν στο κοινό μια συγκλονιστική σειρά 7 αγώνων, όπου στο τέλος χαμογέλασαν οι Sonics. Οι Jazz θα έπρεπε να περιμένουν ένα χρόνο ακόμα…

Η πόλη του Seattle, υπερηφανευόταν για την ομάδα της. Οι φίλαθλοι στην Key Arena, απολάμβαναν εντυπωσιακό μπάσκετ και όλα έδειχναν πως οι Sonics ήταν έτοιμοι να φορέσουν το δαχτυλίδι. Και θα μπορούσαν να τα είχαν καταφέρει, αν η πορεία τους δε συνέπιπτε με αυτήν των τρομερών Chicago Bulls του Jordan, του Pippen, του Kerr, του Kukoc. Οι ταύροι, είχαν φτάσει ξεκούραστα στους τελικούς, με το απίστευτο ρεκόρ 72-10 (μόλις πριν πέντε χρόνια το έσπασαν οι Warriors) και με μια μόλις ήττα στα play-off κάνοντας πλάκα στους Heat, στους Knicks και στους Magic του Shaquille O’ Neal. Μέσα σε μία εβδομάδα, είχαν κάνει ήδη το 3-0, (με τους Sonics πάντως να διεκδικούν το break στο δεύτερο ματς), καθώς ο Wingate στάθηκε αδύνατο να περιορίσει τον Jordan. «Ο Michael μας ξέσκισε. Μας ξεπάτωσε!», θα παραδεχτεί κυνικά ο Payton, στο όγδοο επεισόδιο της σειράς Last Dance του Netflix, που πραγματεύεται το φαινόμενο των Bulls τη δεκαετία του 90.

Gary 'The Glove' Payton is interested becoming an NBA head coach - CGTN

Στον τέταρτο τελικό, οι Sonics παίζουν τον τελευταίο τους χαρτί. Ο Gary Payton αναλαμβάνει τον Jordan. Με τρομερή άμυνα, με τρέξιμο και με μπόλικο trash – talk, καταφέρνει να τον εξαντλήσει και να τον εκνευρίσει και οι Sonics γλιτώνουν το σκούπισμα. Απαλλαγμένοι από το άγχος και εφαρμόζοντας το πλάνο του τέταρτου αγώνα, θα πάρουν και το πέμπτο ματς, για να πέσουν τελικά, ηρωικά μαχόμενοι με 4-2 στο έκτο και τελευταίο παιχνίδι, ανήμερα της Ημέρας του Πατέρα, με την εικόνα του Jordan να ξεσπάει σε λυγμούς για τον αδικοχαμένο πατέρα του, έχοντας αγκαλιά την μπάλα του αγώνα, να συγκλονίζει.

Τα επόμενα χρόνια, η ομάδα είχε πτώση. Τις δύο επόμενες σεζόν, η ομάδα έφτασε ως τα ημιτελικά της περιφέρειάς της. Αργότερα θα κινηθούν στη μετριότητα, με την τελευταία τους συμμετοχή σε play-off να είναι τη σεζόν 2004-05. Η αισιοδοξία είχε επανέλθει από το 2003 μετά την απόκτηση του Ray Allen, ωστόσο, το 2006, οι μετοχές πουλήθηκαν στον Bennett, κάτι που ουσιαστικά αποτέλεσε την αρχή του τέλους.

Και γιατί όλο αυτό το αφιέρωμα στους Seattle Supersonics? Γιατί από τις αρχές του έτους, συζητιέται όλο και πιο έντονα πιθανό expansion του NBA και το Seattle έχει πέσει ως φαβορί στο τραπέζι για να προστεθεί στη λίγκα (πιθανό μαζί με το Las Vegas, το Vankouver, ή ακόμα και την πόλη του Μεξικό). Και ίσως έρθει σύντομα η ώρα που ο κόσμος στο Seattle θα βρει ένα νέο Kemp να ρημάζει στεφάνια, ένα νέο Payton να κλέβει πορτοφόλια και ένα μισοξεθωριασμένο όνειρο, να παίρνει σάρκα και οστά, 13 χρόνια μετά την τελευταία παράσταση.

El Toro

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ